خانه / بایگانی برچسب: یادداشت

بایگانی برچسب: یادداشت

یک مشرک مدرن در خانه‌ی پیامبر

داستان ما مسلمانان و زندگی در عالم مدرن، هر روز ماجرایی دارد. مسلمانیم و در جهانی سنت‌زده بزرگ شده‌ایم. از سالیان پیش وارد دنیایی شده‌ایم که ارزش‌های آن چندان با مزاج و مذاقمان سازگار نیست. رفته رفته بعضی از ما ارزش‌های دنیای جدید را ارزشمند یافتیم و دیدیم که چندان …

ادامه نوشته »

خودکشی نویسندگان(۱)

روز دوم تیر ماه سال جاری، خبر ناگهانی خودکشی «کورش اسدی» جامعه‌ی ادبی را در بهت و غم فروبرد؛ گرچه این دست اخبار برای اهالی ادبیات تازگی ندارد. کافی‌ست به اردیبهشت سال ۱۳۷۵ برگردیم؛ وقتی «غزاله علیزاده»، نویسنده‌ی رمان «خانه‌ی ادریسی‌ها»، بعد از سال‌ها تحمل بیماری سرطان و دوبار خودکشی …

ادامه نوشته »

دور از هیاهوها

سید حسن حسینی به همراه دوستانش _که ستاره‌های ادبیات و هنر نسل انقلاب بودند_ از حوزه‌ی هنری رفت و پس از انتشار مجموعه‌ی عاشورایی ارجمند و جریان‌ساز «گنجشک و جبرئیل» که محصول همان سال‌ها بود ولی در سال ۱۳۷۱ منتشر شد، تا سال‌ها مجموعه شعر دیگری منتشر نکرد. گنجشک و …

ادامه نوشته »

کتاب‌فروشی‌ عزیز من

یکی از اقوام دور ما انباری عجیب و غریبی دارد. از دل آن خیلی چیزها می‌شود بیرون آورد که برای خودشان عتیقه‌ای است. در یکی از آخرین نوبت‌هایی که رفته بودم خانه‌شان و توانستم راضی‌اش کنم سری بزنیم به آن انباری عجیب و غریب، چشمم خورد به یک دستگاه ویدئوی …

ادامه نوشته »

سخن گویان روایت ادبی و منتقدان ناشی

در متن ادبی، چه شعر باشد و چه داستان و رمان گاهی گفت و گوهایی درمی‌گیرد. انسان‌ها، جانوران و گیاهان حرف می‌زنند. حتی گاهی اشیاء و مفاهیم و پدیده‌های مختلف، حرف می‌زنند. این گویندگان لزوماً عروسک‌هایی سخنگو نیستند که سرنخ‌شان در دست مؤلف باشد و آنها فقط سر بجنبانند و …

ادامه نوشته »

یادِ میرزاخانی؛ ناوردا تحتِ مرگ

پیش‌نوشت: با کمی آسان‌گیری، ناوردایی ویژگی است که تحت یک تبدیل تغییر نکند؛ تردیدی نیست که نام خانم دکتر مریم میرزاخانی (۱۳۵۶-۲۴ تیر ۱۳۹۶) نیز چنین است؛ یادش با تأثیر مرگ از میان نمی‌رود و تغییر نمی‌کند. میرزاخانی موفّق‌ترین الگوی زن ایرانیِ دانشمند بود و هست که بی‌هیاهو و جایزه‌بازی …

ادامه نوشته »

توهم مجازی

سال‌ها پیش شهید «سید مرتضی آوینی رحمه‌الله علیه»، در مقاله‌ی «انفجار اطلاعات»، از بی فایدگی حصارها در برابر شبیخون دزدانی گفت که از آسمان فرودمی‌آیند. او معتقدبود که نمی‌توان به حصار انکار اطمینان‌کرد و باید از این اندیشه که گریز از واقعیت بتواند ما را از شرّ ماهواره‌ها در امان‌بدارد، …

ادامه نوشته »

دوستان هم گاه خنجر می‌زنند…[۱]

  بدونِ شک اگر همه‌ی آن‌چه که به عنوانِ «تاریخ» مفروض است (فارغ از جهت‌گیری‌های سیاسی و فرهنگی) دُرُست و دقیق روایت شود، دیگر نباید نگرانِ حافظه‌ی تاریخیِ مردم باشیم. تاریخ به گواهِ خودش توانِ حفظِ خویشتن را خواهد داشت و نخواهد‌گذاشت که جایگاه و موقعیت‌ها با یکدیگرتعویض و صفت‌ها …

ادامه نوشته »

خبر آن است که کتابی تو را گاز بگیرد

خدایش رحمت کند. توفیق این را داشتم که حدود ده سال قبل در مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ی آن زمان، کلاس‌های درس مرحوم استاد «حسین قندی» را درک‌کنم. جدای از لبخندی که هیچ وقت از روی صورتش محو نمی‌شد، خاطرم مانده که همیشه طوری در کلاس با ما مواجه می‌شد …

ادامه نوشته »

فرانکشتاین در بغداد*

آیا تا به حال یک تکه “فضله طلایى” دیده‌اید؟ این سوال را روزنامه نگار جوان عراقى از خانم “نوال الوزیر” کارگردانی که بر روى فیلمى که موضوع اساسى آن شرى است که ما در آن شریک هستیم ولى ادعاى مبارزه دائم را با آن می‌کنیم مى‌پرسد .. اگر چه ما …

ادامه نوشته »

چه باشد آتش به اختیار؟

ادبیات زهر دارد و هر نوشته زهرآلودی به ادبیات طعنه می‌زند و شبیه‌اش است؛ خودش است. چیزی که زهر نداشته باشد؛ نمی‌ماند و به تاریخ سپرده نمی‌شود. چنین است شمشیری که پسر ملجم ۴۰ روز صیقل داد و زهر خوراند و از اعتماد به خویشتن و آن خطای عظیم، حسن …

ادامه نوشته »

توتمِ شریعتی، چفیه‌ی عرفات

سال‌های آغاز دهه‌ی شصت که دانشگاه‌ها به دلیل انقلاب فرهنگی تعطیل بودند، سال‌های خاصی بود. ما دانشگاهیان کار و سرگرمی درستی نداشتیم. از طرف شورای انقلاب فرهنگی، که به‌تازگی تشکیل‌شده‌بود، برای هرکدام از ما مشقی معین‌کردند که نوشتنش برای من یکی کاری‌نداشت؛ بنابراین وقتمان آزاد بود. از طرفی ناگزیر هم …

ادامه نوشته »