خانه / بایگانی برچسب: نقد شعر (صفحه 4)

بایگانی برچسب: نقد شعر

معدل معجون

در لحظه، از همینجا آغاز می کنم که شعر خوب را نمی توان تعریف کرد اما می توان شعر بد را نمایاند؛ تا در نهایت شعر خوب از آن بازشناسانده شود. قصدم بیان تعریفهای مختلف شعر نیست. می خواهم به نقطه ای برسم که دریچه ای مناسب است برای ورود به این بحث. بدون تردید هر مخاطب شعری با سلیقه ای که دارد ویژگی خاصی را مایه ی آبرو و برتری یک شعر نسبت به شعری دیگر می داند.

ادامه نوشته »

هر که عاشق شده پای تو وسط می‌آید

شاید بارزترین وجه تمایز شعر صرافان از دیگر شاعران مذهبی‌سرا گستردگی و تنوع استفاده از آیات و احادیث در شعر باشد. صرافان از سویی با مضامین و متون دینی به‌خوبی آشناست و از سویی به خوبی می‌تواند وزن عروضی این مأثورات را تشخیص دهد و آنها را در شعر خود درج کند.

ادامه نوشته »

هر که عاشق شده پای تو وسط می‌آید

از میان کتب او، دو مورد نخست، یعنی «از آهو تا کبوتر» و «مولای گندمگون» جایزۀ دورۀ ۱۷ و ۲۰ کتاب فصل را از آن خود کرده‌اند. «حیدرانه» مجموعه شعرهای صرافان در مدح امیرالمؤمنین (ع) است. یکی از وجوه اهمیت این کتاب این است که صورت اصلاح‌شدۀ برخی شعرهای صرافان را در این کتاب می‌توان دید. او در مقدمه نوشته است:«کاستی‌ها همچنان فراوانند؛ ولی «الیوم»، به برکت ساقیِ «اکملت لکم»، کامل‌ترند از قبل و به لطف نگاه پیران راه، پیراسته‌تر و در سایۀ محبت اهل ادب، مؤدب‌تر».

ادامه نوشته »

سفری مدام

ساختاری که در عین برجستگی صوری زبان، با بهره‌بردن از سلامت زبانی، صمیمانه با مخاطب روبه‌رو می‌شود و این صمیمیت را به‌سادگی به مخاطب عرضه می‌کند. با شگفتی باید اذعان کرد که چنین سلامتی در تاریخ شعر نیمایی گوهری کمیاب است و این فقدان یکی از عوامل استقبال‌نشدن آن‌چنانی از این قالب نو شعر فارسی به‌حساب می‌آید.

ادامه نوشته »

نگاهی به پریخوانی

پری‌خوانی نام کتابی است که نشر قطره منتشر کرده. در این کتاب، که مقدمه‌ای از بهاءالدین خرمشاهی را بر پیشانی دارد، غزل‌های دکتر امیرحسین اللهیاری، شاعر جوان هم‌روزگار ما، آمده است.آنچه در اولین نظر توجه مخاطب این کتاب را جلب می‌کند تعداد غزل‌هایی است که در آن منتشر شده است.

ادامه نوشته »

دنده‌های شکسته‌ی سپیدار

کوتاه‌قطعه‌های سپید باران آرزوها را خیس می‌کند حسین اسرافیلی در سه بخش «همراه با طبیعت»، «صدای عاشقانه‌ها» و «با بیداران مقاومت»، در چهار یا پنج سطر، جهانی نو می‌سازند. در سه یا چهار سطر گویی روایتی بلند را مرور کرده‌ایم و درِ جهانی تازه به روی ما گشوده شده است.

ادامه نوشته »

گریز از روزمرگی‌ها

بخش مهمی از فرم در شعر نیمایی همچون قوالب سنتی شعر فارسی به مثابه‌ی همان قالب است. به عبارت دیگر، فرم شعر نیمایی را می‌توان یک قالب دانست، قالبی که با اتصال شعر موزون به شعر منثور، مسیر نوآوری شعر فارسی را کمی طولانی اما تسهیل کرد و پذیرفتنی نمود.

ادامه نوشته »