خانه / بایگانی برچسب: روایت (صفحه 2)

بایگانی برچسب: روایت

تردید در وجود داشتن یا نداشتن بعضی اعضای یک جامعه

غلامرضای فیلم مادر علی حاتمی با بازی اکبرعبدی را به خاطر بیاورید که با تمام دردسرها، دل رحمی‌ها، مهربانی‌ها و احساساتش -مثلا در جایی که پشت در ایستاده و بعد از وارد شدن مادر چادرش را بو می‌کشد- در فیلم حضور داشت. فیلم «حوض نقاشی» مازیار میری را که روایت …

ادامه نوشته »

پیامبری که معجزه نداشت

یازدهمین بچه‌اش همین چند روز پیش مرده بود و حالا من داشتم توی یکی از لیوان‌های تپل و قدکوتاه آشپزخانه‌ام برای او شربت آلبالو درست می‌کردم. حالا دیگر آن خبرنگار سه چهار سال پیش نبودم که عطیه برای حرف زدن با من به دنبال بهانه‌ای برای اعتماد کردن باشد. چند …

ادامه نوشته »

کروموزوم اضافه به روایت دیگران

بار روایت سندروم داون روی دوش مادرهاست. مادرها از همه‌چیز فرزند چهل وهفت کروموزومی‌شان می‌نویسند و تمام توان‌شان را به کار می‌گیرند تا صدای فرزندشان باشند. با نوشتن همدیگر را پیدا می‌کنند و قوت قلب هم می‌شوند. خیلی‌هایشان کتاب نوشته‌ و چاپ کرده‌اند. کتاب بعضی‌هایشان در لیست پرفروش‌ها، تاثیرگذارترین‌ها و …

ادامه نوشته »

دنیای شلوغِ آقای متفاوت

«دَس، دَس… آقا صدا دستا رو نمی‌شنوما… دُختر پاشنه کفش طلا… جواب جواب، دَس…» نورهای وسط سالن می‌چرخیدند و رنگ‌هایشان عوض می‌شدند. دو نفر روبه‌روی هم بالا پایین می‌پریدند. چند پسر جوان، چند سال برگتر از ما، جلو و عقب رفته و سینه‌هایشان را می‌لرزاندند. دست‌های کوچکِ سجاد از شدت …

ادامه نوشته »

شش ساله شدنت مبارک خانه ی من

دخترخاله چند ماه بعد از اعلام شواهد و قراینی که بر مادر بودنش گواهی می‌‌داد غیب شد؛ غیب شدن نه به معنای گم شدن و هرگز پیدا نشدن، بلکه به معنای محو شدن از جمع‌‌های خانوادگی و شرکت نکردن در میهمانی‌‌ها و دورهمی‌‌های فامیل. این غیب شدن نه تنها حضور …

ادامه نوشته »

یک کروموزوم کمتر

تازه آمده بودم تهران. دانش‌جوی ترم‌یکی تیاتر بودم و سخت مشغول نوشتن متن و اجراهای کلاسی. اوایل سال از طریق یکی از هم‌کلاسی‌هایم با گروه تیاتری که دوتا از بازیگرهایش مبتلا به «سندرم داون» بودند آشنا شدم. تمام چیزی که از این نام می‌دانستم همین بود که یک کروموزوم از …

ادامه نوشته »

رعنا باید زندگی کند

رعنا دو قدم کج‌‌‌کج  برمی‌‌‌دارد. قدمِ سوم … صدای گرومپِ افتادنش، زمینِ جلو پایم را می‌‌‌لرزاند. باسنِ استخوانیش به زمین می‌‌‌چسبد و پاهای دراز و خشکش بین زمین و هوا می‌‌‌ماند. کفِ دست‌‌‌ها روی زمین، سرش به عقب پرت می‌‌‌شود و عینک از بالای سرش تو بغلم می‌‌‌افتد. دستم را …

ادامه نوشته »

خاصیتِ خاص بودن

شاید سه‌شنبه صبح بود که گوشی‌ام زنگ خورد. یکی از اساتید دوره‌ی کارشناسی‌ام بود. نمی‌دانم از کجا شماره‌ی من را پیدا کرده بود و بعد از شش هفت سال چه کارم داشت؟ هنوز موقع شنیدن صدایش استرس می گرفتم و لحنم لکنت‌وار می شد. بعد از چه می‌کنی و کجایی‌های …

ادامه نوشته »

اصالت امر غیراصیل

از روایت که حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم؟ این اساسی‌ترین پرسشی بود که بعد از خواندن کآشوب با آن درگیر شده و به دنبال پاسخگویی به آن برآمدیم. آیا متر و معیاری برای سنجش متنی به نام روایت، در فرم و محتوا، وجود دارد؟ درست که روایت کار روزمره‌ی …

ادامه نوشته »

مظلومی یزید

دوستی دارم اهل حکمت و صاحب آن و پیچیده در ردایی از دغدغه‌های عمیق. نامش «حمید» است. حمید مسئول همان «مؤسسه‌ی آیه‌»ای‌ست که «محسن‌حسام مظاهری» در روایت «وضعیت غریب نوه‌ی عباس بنگر» از آن یاد کرده است. من و دوستانم گاهی از حمید با عنوان «خدا» یاد می‌کنیم که تنها …

ادامه نوشته »

محسن بنگر در متن چه داری

«سُمِ رزمندگانِ وطن؟!!!» همه چیز در دم و دستگاه امام حسین (ع) پیدا می‌شود؛ از چایی‌ریزها تا «پژوهشگرانِ» توی گیومه‌ای، که درباره‌ی چایِ یک روضه‌ی خاص تحقیق می‌کنند که آیا هندی است یا  سیلانِ سریلانکا! و غیره و ذلک. پوزیشنِ غریبِ نو‌ه‌ی عباس‌بنگر، نوزده پاراگراف دارد در شش صفحه، که …

ادامه نوشته »

خبری نیست!

کاشوب اثر سترگی می‌شد اگر دبیر مجموعه کمی به خط قرمزها نزدیک می‌شد _کما این‌که در یکی از روایت‌ها که نوشته‌ی سید اکبر موسوی بود، شده است و نتیجه‌ی کار حسابی خواندنی‌ست_ و فکر نمی‌کرد کتابش مجله‌ی داستان همشهری است که باید نوشته‌هایش از زیر تیغ نظارت سفت و سخت …

ادامه نوشته »