خانه / بایگانی برچسب: جایزه جلال

بایگانی برچسب: جایزه جلال

هوای روایت جنگ، مرارت زنان

 محمد کشاورز، محمد حنیف و مصطفی جمشیدی، داوران بخش داستان کوتاه دهمین دوره جایزه‌ی ادبی جلال با اعلام پنج اثر راه یافته به مرحله داوری در این بخش نشان دادند ظاهرا در این دوره به نقش مجموعه شخصیت‌های ساخته و پرداخته شده در داستان‌ها توجه زیادی داشته‌اند. در کنار اسم …

ادامه نوشته »

بی‌باد، بی‌پارو

اگر در آثاری چون سیاحتنامه ابراهیم‌بیگ زین‌العابدین مراغه‌ای موج مهاجرت ایرانیان در اواخر دوره قاجاریه انعکاس یافته، در سال‌های اخیر نیز ادبیات داستانی فارسی شاهد آثاری‌ست که بیانگر پدیده‌ای مشابه است. مجموعه دوازده داستان بی‌باد، بی‌پارو[۱] نوشته فریبا وفی از جمله این داستان‌ها شمرده می‌شود. گذشته و  خاطرات عموماً تلخ …

ادامه نوشته »

خانه کوچک ما

خانه‌ی کوچک ما[۱] مجموعه دوازده داستان از داریوش احمدیست. موضوع این آثار اجتماعی‌ست و نویسنده ضمن انتخاب روش واقع‌گرایانه برای بیان اغلب داستان‌ها و فراواقع‌گرایی برای برخی داستان‌ها، مسائل انسان مدرن و البته هنوز پایبند به سنتهای بومی را در گذار از جامعه سنتی نشان داده است. مشخصه‌های مشترک این …

ادامه نوشته »

سنگ یحیا

نه داستان از مجموعه داستان سنگ یحیا[۱] نوشته خسرو عباسی خودلان با موضوع جنگ تحمیلی نوشته شده‌اند. اما در اغلب این داستان‌ها از جنگ رو در رو کمتر سخن به میان می‌آید. حتی در داستان به وقت بابل که داستان از منظر نگاه جسد یک شهید ایرانی روایت می‌شود، عراقی‌ها …

ادامه نوشته »

بی‌وزنی

بی‌وزنی[۱] مجموعه‌ای‌ست از هفت داستان. موضوعات هر هفت اثر اجتماعی هستند. نویسنده داستان‌هایش را با شیوه واقع‌گرایانه نوشته و در خلال این داستان‌ها، تصاویر متنوعی از زندگی مردمان طبقه متوسط را پیش روی خواننده خود قرار داده است. تصاویریی از زندگی زنان و مردانی که به درک مشترکی از زندگی …

ادامه نوشته »

اسم شوهر من تهران است.

شاید در اولین نگاه، مجموعه داستان اسم شوهر من تهران است[۱]، نوشته زهره شعبانی به اشتباه اثری ناتورالیستی تلقی شود. زیرا نویسنده در اغلب نه داستان این مجموعه، پلشتی‌های جامعه را نشان داده است، اما دوری نویسنده از رکاکت کلام و امیدی که در نهایت در روح داستان دمیده، اشتباه …

ادامه نوشته »

آنک پاریس: هنر را شکرپاره

به روایت میرجلال الدین کزازی آنک پاریس، تصویری از پاریس به نگاه و قلم مردی است که چنین خلق و خویی دارد: «هنگامی که روزنامه‌ای را بر دکّه‌ی روزنامه فروشی می‌نگرم، واپسین سرنام‌هایی که می‌بینم درشت‌ترین آنهاست. این رفتار که شاید نابهنجار نیز می‌تواند نمود، از آنجاست که درشت‌ترین سرنام‌ها آنهاست …

ادامه نوشته »

سفر دیدار؛ حضور بر مزار ناصر خسرو

به روایت محمدرضا توکلی صابری «ضریح چوبین ناصرخسرو. اولین سخنم این بود «ناصرجان، دیدی آمدم»… لختی سرم را بر نرده آهنی گذاشتم و با او سخنها گفتم. تنها هدیه‌ای که داشتم آب دیدگان بود که بی دریغ بر تربتش فرو ریختم؛ بزرگمردی است این ناصر. (ص ۱۱۷-۱۱۶)» این نگاشته ای …

ادامه نوشته »

اتاق شماره ۲۴؛ روایتی از زندگی مهاجرین جنگ تحمیلی

خودنگاشت صبریه فلاح حسینی پوست خشک انار برای رفع عطش در کوه و کمر او را یاد انارهای درشت و قرمز ترک خورده با برگهای ریز و سبز پیچیده در کاغذهای سفید می‌اندازد که بابا جعبه جعبه کنار حیاط می‌چید. و نفس زدنهای پر دلهره در کناره الوند، خاطرات روزهایی …

ادامه نوشته »

تهران گردی؛ محله دروازه غار

به روایت احمد مسجد جامعی «یکی از فرزندان امام موسی کاظم (ع) که در ری تحت تعقیب قرار گرفته بود در گریز از مأموران دولتی به سمت شمال ری ‌رفت و درست پیش از آنکه دستگیر شود، در محلی به نام جال کولی وارد غاری شد و به نحوی عجیب …

ادامه نوشته »

خط به خط با تاریخ

از بین پنج رمان و داستان بلند راه‌یافته به مرحله‌ی نیمه نهایی بخش رمان دهمین دوره‌ی جایزه جلال، سه رمان با محوریت و فضای تاریخی مورد پسند هیئت داوران بوده‌اند. «بی‌کتابی» و «وقت معلوم» هردو از انتشارات شهرستان ادب به مرحله‌ی نیمه‌نهایی جایزه راه پیدا کرده‌اند. شهرستان ادبی‌ها این خبر …

ادامه نوشته »

مهلتی برای بازخوانی یک ماجرا

شخصیت اصلی داستان «وقت معلوم» روحانی‌ای است به نام «فواد فریمان» که مشغول به تحصیل در سطوح عالی حوزه علمیه است. در ابتدای رمان «وقت معلوم» او در اتاقی با دیوارهای سپید و چراغ‌‌های همیشه روشن و سفیدفام به هوش می‌آید. دریچه پایین  اتاق با سر و صدای سایش قطعه‌های …

ادامه نوشته »