خانه / بایگانی برچسب: جایزه جلال

بایگانی برچسب: جایزه جلال

بی کتابی، کتابِ کتاب بازها

گفتن و نوشتن از تاریخ، امری شیرین و دشوار است. شیرین است چون سبب ماندگاری گذشته می‌‌‌‌‌شود و دشوار است چون کوچک‌‌‌‌‌ترین خطا در روایتِ تاریخ،خیانت به پیشینه‌‌‌‌‌ی یک سرزمین تلقی می‌‌‌‌‌شود. بازتاب وقایع تاریخی، مستلزم اطلاعات دقیق و تخصصی است وگرنه مانند بعضی از سریال‌‌‌‌‌های تاریخی، بیش از آنکه …

ادامه نوشته »

گفتمانی پیرامون تحلیل گفتمان

نشر و نقد، ارتباطی دوسویه‌‌‌ دارند. اگر نقد نباشد اثر فاخر و مبتذل تفاوتی ندارند. اگر نشر نباشد اثری برای نقد کردن وجود ندارد. نقد ادبی زمینه‌‌‌ای دقیق و تخصصی است که ضمن بررسی نقاط قوّت و ضعف آثار، معیارها و راه‌‌‌کارهایی جهت ارتقای صنعت نشر کتاب ارائه می‌‌‌دهد. به …

ادامه نوشته »

از پارس تا پاریس

آنک!… پاریس سفرنامه‌ای متفاوت، نوشته‌ی مسافری متفاوت است. میرجلال‌الدین کزازی بیش از آن‌که به عنوان نویسنده و پژوهش‌گر شهرت داشته باشد با شیوه‌‌ی ویژه‌ی سخنوری‌اش شناخته می‌شود: بهره‌گیری از واژگان پارسی با لحن حماسی یا سره‌ گویی و سره نویسی. شیوه‌ای که سفرنامه‌ای نسبتاً ساده و معمولی را به اثری …

ادامه نوشته »

ناتمامیِ «کیف انگلیسی»

        مرور مختصر قصه دومین کتاب مهدی کفاش که به همت نشر «شهرستان ادب» منتشر شده اثر قابل تامل و کم و بیش زیبایی است. قصه وقت معلوم که صد و شصت صفحه را در برگرفته، داستان روحانی جوانی است که ربوده می‌شود و حالا بناست تا …

ادامه نوشته »

هوای روایت جنگ، مرارت زنان

 محمد کشاورز، محمد حنیف و مصطفی جمشیدی، داوران بخش داستان کوتاه دهمین دوره جایزه‌ی ادبی جلال با اعلام پنج اثر راه یافته به مرحله داوری در این بخش نشان دادند ظاهرا در این دوره به نقش مجموعه شخصیت‌های ساخته و پرداخته شده در داستان‌ها توجه زیادی داشته‌اند. در کنار اسم …

ادامه نوشته »

بی‌باد، بی‌پارو

اگر در آثاری چون سیاحتنامه ابراهیم‌بیگ زین‌العابدین مراغه‌ای موج مهاجرت ایرانیان در اواخر دوره قاجاریه انعکاس یافته، در سال‌های اخیر نیز ادبیات داستانی فارسی شاهد آثاری‌ست که بیانگر پدیده‌ای مشابه است. مجموعه دوازده داستان بی‌باد، بی‌پارو[۱] نوشته فریبا وفی از جمله این داستان‌ها شمرده می‌شود. گذشته و  خاطرات عموماً تلخ …

ادامه نوشته »

خانه کوچک ما

خانه‌ی کوچک ما[۱] مجموعه دوازده داستان از داریوش احمدیست. موضوع این آثار اجتماعی‌ست و نویسنده ضمن انتخاب روش واقع‌گرایانه برای بیان اغلب داستان‌ها و فراواقع‌گرایی برای برخی داستان‌ها، مسائل انسان مدرن و البته هنوز پایبند به سنتهای بومی را در گذار از جامعه سنتی نشان داده است. مشخصه‌های مشترک این …

ادامه نوشته »

سنگ یحیا

نه داستان از مجموعه داستان سنگ یحیا[۱] نوشته خسرو عباسی خودلان با موضوع جنگ تحمیلی نوشته شده‌اند. اما در اغلب این داستان‌ها از جنگ رو در رو کمتر سخن به میان می‌آید. حتی در داستان به وقت بابل که داستان از منظر نگاه جسد یک شهید ایرانی روایت می‌شود، عراقی‌ها …

ادامه نوشته »

بی‌وزنی

بی‌وزنی[۱] مجموعه‌ای‌ست از هفت داستان. موضوعات هر هفت اثر اجتماعی هستند. نویسنده داستان‌هایش را با شیوه واقع‌گرایانه نوشته و در خلال این داستان‌ها، تصاویر متنوعی از زندگی مردمان طبقه متوسط را پیش روی خواننده خود قرار داده است. تصاویریی از زندگی زنان و مردانی که به درک مشترکی از زندگی …

ادامه نوشته »

اسم شوهر من تهران است

شاید در اولین نگاه، مجموعه داستان اسم شوهر من تهران است[۱]، نوشته زهره شعبانی به اشتباه اثری ناتورالیستی تلقی شود. زیرا نویسنده در اغلب نه داستان این مجموعه، پلشتی‌های جامعه را نشان داده است، اما دوری نویسنده از رکاکت کلام و امیدی که در نهایت در روح داستان دمیده، اشتباه …

ادامه نوشته »

آنک پاریس: هنر را شکرپاره

به روایت میرجلال الدین کزازی آنک پاریس، تصویری از پاریس به نگاه و قلم مردی است که چنین خلق و خویی دارد: «هنگامی که روزنامه‌ای را بر دکّه‌ی روزنامه فروشی می‌نگرم، واپسین سرنام‌هایی که می‌بینم درشت‌ترین آنهاست. این رفتار که شاید نابهنجار نیز می‌تواند نمود، از آنجاست که درشت‌ترین سرنام‌ها آنهاست …

ادامه نوشته »

سفر دیدار؛ حضور بر مزار ناصر خسرو

به روایت محمدرضا توکلی صابری «ضریح چوبین ناصرخسرو. اولین سخنم این بود «ناصرجان، دیدی آمدم»… لختی سرم را بر نرده آهنی گذاشتم و با او سخنها گفتم. تنها هدیه‌ای که داشتم آب دیدگان بود که بی دریغ بر تربتش فرو ریختم؛ بزرگمردی است این ناصر. (ص ۱۱۷-۱۱۶)» این نگاشته ای …

ادامه نوشته »