خانه / بایگانی برچسب: ادبیات داستانی (صفحه 3)

بایگانی برچسب: ادبیات داستانی

غلط‌های مارون

این یادداشت، در واقع تتمه‌ی نقد شماره ۱ بر مارون سلیمانی است. در این یادداشت در حدّ اَکلِ مِیته مواردی را از کتاب نشان داده‌ام که نشان از اشتباهات فاحش رمان دارد و روستانَشناسی‌اش.

ادامه نوشته »

حرف ِ نو

بلقیس سلیمانی بلاشک برای اهالی داستان چهره‌ای‌ آشنا و شناخته شده است. نویسنده‌ای که نامش اگر نگوییم در صدر، که قطعا در اوایل لیست پرکارترین بانوان اهل قلم کشور قرار می‌گیرد. او تا کنون آثار متعددی هم چون «خاله بازی»، «بازی آخر بانو»، «به هادس خوش آمدید»، «پسری که مرا دوست داشت»، «سگ سالی»، «من از گورانی‌ها می ترسم»، «روز خرگوش»، «شب فریبا» و «مارون» را منتشر کرده است.

ادامه نوشته »

برجی که از آن علی است

رمان برج ۱۱۰ نوشته‌ی نویسنده‌ی توان‌مند و صاحب‌سبک , فیروز زنوزی جلالی است که به تازگی توسط انتشارات علمی فرهنگی و به همت بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان در شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و ۶۶۶ صفحه راهی بازار کتاب شده است. این اثر حسب‌حال چوپانی است که در فضایی تمثیلی و نمادین سفر خود را آغاز می‌کند و با افرادی که هر یک نماینده‌ی انواع گروه‌ها، طبقات اجتماعی، باورها و سیاست‌های خاص خود هستند مواجه می‌شود و به استناد قلب شفاف و زلال خود از هر وادی نمادین عبور می‌کند.

ادامه نوشته »

حرف‌‌زدن از اسطوره‌ها وظیفه‌ی من است

جشن همگانی جدیدترین مجموعه‌داستان مجید قیصری است که به‌تازگی نشر افق منتشر کرده است، مجموعه‌ای که سرشار است از ایده‌های داستانی تازه و بکر برای خلق داستان‌کوتاه. به همین مناسبت، با وی درباره‌ی این کتاب و تجربه‌ی نگارش داستان‌های کوتاه آن به صحبت نشستیم، صحبتی که در آن قیصری به نوع تأثیرپذیری خود از اسطوره‌ها برای نگارش داستان پرداخته است.

ادامه نوشته »

گُردان قاطرچی‌ها، گردانی با مایه‌ی طنز

رمان نوجوان گردان قاطرچی‌ها با حضور داوود امیریان نویسنده‌ی کتاب، مهدی کرد فیروزجایی نویسنده و منتقد و یزدان سلحشور، منتقد، نقد و بررسی شد. این کتاب، که چاپ اول تا سوم آن را کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر کرده، در حال حاضر در انتشارات نیستان به چاپ هفتم رسیده است. این اثر طنز بارها در جشنواره‌های ادبی مورد تقدیر قرار گرفته است و نوجوانان، به سبب فضای شاد آن، از آن استقبال کرده‌اند.

ادامه نوشته »

رهنورد زریاب: دولت ما و دولتمردان برای پدیده‌هایی به نام هنر، فرهنگ و ادب هیچ ارزشی قائل نیستند

اکنون ادبیات داستانی بهترین خاستگاه چندصدایی برای رسیدن به چنین گفتمانی را در خود دارد و قادر است پیچیدگی‌های فرهنگ‌های مختلف را برای همگان باز ‌کند تا فهم بهتری از جوامع بیابیم. از این رو، به‌نظر می‌رسد هم‌زبانی می‌تواند بهترین راه برای تعامل اندیشه و گفتمان شناخت صحیح‌تر دو کشور همسایه باشد.

ادامه نوشته »

چرا تاریخ؟

عمل عجیبی است از تاریخ نوشتن و در عین حال سر باززدن از تعهد به آن. درست شبیه اغفال است وقتی بی‌آن‌که تعهدی داشته باشی، از تن و جان دیگری بهره بری.البته، شخصیت­های تاریخی می­توانند به متن جان بخشند؛ زیرا بخش اعظم آنچه نویسنده باید به زحمتی طاقت‌فرسا و با خون دل بپروراند پیشاپیش در نام آن‌ها حمل می­شود...

ادامه نوشته »

شنوشتن در عصر آشوب

رضا جولایی متولد تهران است. کتاب­های حکایت سلسله‌ی پشت­کمانان، جامه به خوناب، شب ظلمانی یلدا، حدیث دردکشان، تالار طربخانه، جاودانگان، نسترن­های صورتی، باران سبز و سیماب و کیمیای جان را نوشته است و آخرین کتاب چاپ­شده­اش مجموعه‌داستانی است به نام برکه‌های باد. به بهانه­ی یکی از آثار مشهورش، سوء­قصد به ذات همایونی، گفت‌وگوی کوتاهی کردیم با او...

ادامه نوشته »

آشنایی­‌زدایی، همین!

رضا جولایی، داستان­نویس متولد ۱۳۲۹ در تهران، از اولین اثرش، سلسله‌ی پشت­کمانان، تا آخرین اثر چاپ‌شده‌اش، مجموعه‌داستان برکه‌های باد، همیشه گوشه­چشمی به تاریخ این مرز و بوم داشته است و در مشهورترین آثار خود چون رمان سوءقصد به ذات همایونی، که در عصر مشروطه می­گذرد، یا سیماب و کیمیای جان، که در دوره­ی حمله­ی مغول به ایران روایت می­شود، دوره­های آشوبناک تاریخ ایران را برای روایت قصه­های خود برگزیده است.

ادامه نوشته »

پریزاد: نمایشگاهی از افسانه های ایرانی

ژیلا تقی‌زاده نقاش و داستان‌نویسی است که سال‌ها در زمینه‌های گوناگون هنری مانند گرافیک، تصویرگری کتاب کودک، نمایش‌نامه‌نویسی برای رادیو، طراحی و ساخت عروسک و صحنه‌ی نمایشی فعالیت کرده و جوایزی هم کسب کرده است. او دبیر بخش داستان نشریه‌ی الکترونیکی عقربه است و بارها داور مسابقات ادبی تجربی بوده است. هم‌چنین، سال‌هاست کارگاه‌های آموزش داستان‌نویسی دارد و یک نشست ادبی به نام «نویسان» برگزار می‌کند که کارگاهی است برای نوشتن و خوانش داستان‌های کوتاه.

ادامه نوشته »

سگ­های سیاه، مرثیه­ای برای انسان معاصر و صلح

سگ­های سیاه حکایت تکاپوی روح ناآرام انسان­هایی است که نیک­بختی را در مرزهای رفاه و آزادی جست‌وجو می­کردند و خوش‌بینانه برای این آرمان­های ظاهراً شدنی تن به مبارزه­ای سخت داده بودند. اما این مبارزه و عشقی که در زمینه­ی آن جریان داشته است به‌سرانجام نمی­رسد، هرچند بعضی از این جست‌وجوگران را که در ملاقات با سگ­های سیاهْ حقیقت را شهود کرده­اند به نتایج درخوری می­رساند.

ادامه نوشته »