خانه / روایت / آب باریکه

آب باریکه

گفتیم الفیا الفیای زندگی است و چیزی از این زندگی باقی نمی‌ماند اگر آب نباشد. اگر آبی در رگ ایران نباشد، فرقی نمی‌کند کدام سیستم بر قدرت باشد؛ اگر آب نباشد، ایرانی نیست.
برای آن‌که بدانید موضوع تا چه حد جدّی است، به چشم یک مورد مطالعاتی، با همراهی نقشه گوگل وضعیت خوزستان را ببینید. ببینید سیاست‌های تخریبی دولت‌ها به ویژه دولت‌های سدساز چه بلایی بر سر پرآب‌ترین استان کشور آورده و چطور ردِ خشکی مثل سیلی روی گونه خوزستان مانده است.

نیاز به آمار محرمانه و غیرِ محرمانه نیست. نیاز به جوسازی دوست و دشمن نیست. نقشه گوگل کافی است؛ مقایسه تصاویر هوایی از خوزستان و سپس ایران حجت موجه ماست.

به این وضعیت خواهیم پرداخت. ممکن است هوشمندی بپرسد آیا سد بد است؟ آیا امتداد غرب‌زدگی آل‌احمد روایتِ بیداری است؟ نه؛ امّا و صد امّا تنها دعوت‌تان می‌کنیم به دیدن؛ دیدنِ سدهای بی‌حسابی که «خِرِ» استانی مثل خوزستان را گرفته و نگذاشته آب خوش از گلوی زاگرس پایین برود. ببینیم که کاری کرده‌ایم که آب نچکد از کوه‌های‌مان به جلگه‌های‌مان و حوضه‌های آبریزمان. گام نخست دیدن است؛ دیدن جای جای ایران و البته که خوزستان دلیرِ ما تنها یک مثال است.

آب‌باریکه، عنوان روایتی پر از خوف و رجاء است. خوفِ این‌که باریکه قطع شود و رجای این که نومید نباید شد؛ هنوز آبی هست و می‌شود فکر چاره کرد. طبعا در این مسیر چنان که خواهید دید آب تنها موضوع توصیه‌های فردی نیست. نگاه ما به سیاست‌گذاری‌ها و ساختارها هم خواهد بود. از آن روایت خواهیم کرد. آیا آب بر ایرانیان بسته خواهد شد؟

آب باریکه را بخوانید و شریک روایتش باشد؛ آب باریکه در الفیا جاری خواهد بود. آب نباشد، هیچ یک از رؤیاهای‌مان عملی نمی‌شود؛ رؤیای ایرانیان بسته به وضعیت آب و آینده آن است.

پس‌نوشت: این عکسی که در پایین می‌بینید، نه خوزستان است نه بلوچستان، بلکه دریاچه عباس آبادِ بهشهرِ مازندران است.

همچنین ببینید

آب باریکه/ باوا

باوا داستانی درباره به زیر آب رفتن زیست بوم جغرافیای انسانی یک منطقه است؛ که با ساختن سد این اتفاق بوجود آمد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *