خانه / دوازدهمین جشنواره شعر فجر / شعر در جوایز معتبر ادبی دنیا (قسمت دوم)

شعر در جوایز معتبر ادبی دنیا (قسمت دوم)

شب‌های شعر استراگا (مقدونیه)

شب‌های شعر استراگا[۱]، جشنواره‌ای بین‌المللی در حوزۀ شعر است که سالانه در استراگای مقدونیه برگزار می‌شود. در طول چند دهه برگزاری این جشنواره، معتبرترین بخش جایزۀ آن موسوم به طلای طلایی شعر به برخی از قابل‌توجه‌ترین شاعران بین‌المللی از جمله محمود درویش، جوزف برادسکی، تد هیوز، پابلو نرودا و… اهدا شده است. این جشنواره برای اولین بار در سال ۱۹۶۱ در استراگا، توسط جمهوری مقدونیه و با انتخاب شاعران مقدونیه‌ای برگزار شد. در سال ۱۹۶۳ لیست داوری و انتخاب کاندیداهای جشنواره، به انتخاب شاعران سراسر جمهوری فدرال سوسیالیست یوگسلاوی گسترش یافت. از سال ۱۹۶۶ این رویداد تبدیل به یک جشنوارۀ فرهنگی بین‌المللی شد. جایزۀ بین‌المللی طلایِ طلایی شعر در همان سال تأسیس، و نخستین دریافت‌کنندۀ آن رابرت روژستونتسکی بود. در سال ۲۰۰۳ و با حمایت یونسکو، یکی دیگر از جایزه‌های بین‌المللی، به نام پل های از استراگا[۲]، برای بهترین کتاب شعر نخستین نویسنده، به بخش‌های جشنواره اضافه شد. در طول دورۀ موفقیت‌آمیز خود، این جشنواره با انتخاب حدود ۴۰۰۰ نفر از شاعران، مترجمان، نویسندگان و منتقدان ادبی از حدود ۹۵ کشور جهان برگزار شده است. بخش‌های کاندیداتوری این فستیوال، شامل طلایِ طلایی شعر است که جایزۀ اصلی بوده و به شاعران معروف و بین‌المللی برای موفقیت در زندگی و شعر داده می‌شود و نام برندۀ جایزه، معمولاً چند ماه پیش از فستیوال منتشر خواهد شد. جایزۀ برادران میلادینوف برای بهترین کتاب شعری که بین دو جشنواره منتشر شده است از دیگر بخش های این فستیوال بوده و جایزۀ پل های استراگا برای نویسندگان برتر کتاب اولی و جایزۀ بهترین شاعر مقدونیه‌ای نیز از بخش‌های انتخابی این فستیوال بین‌المللی می‌باشد. نکتۀ جالب این فستیوال آن است که جایزۀ طلایِ طلایی اغلب به شاعرانی اعطا شده است که در کشورهای خود، جزو اپوزیسیون و مخالفان دولتی بوده‌اند؛ مانند یوسف برادسکی شاعر تبعیدی روسی و پابلو نرودا شاعر انقلابی شیلیایی. آخرین دریافت‌کنندۀ جایزۀ طلایِ طلایی این فستیوال، شاعر معاصر صربی-آمریکایی چارلز سیمیک[۳] بود که لقب پانزدهمین ملک‌الشعرای گنکرۀ آمریکا را دریافت کرده است.

جایزۀ شعر گریفین (کانادا)

جایزۀ شعر گریفین[۴] پرطرفدارترین جایزۀ شعر کانادا است. این کمپانی را در سال ۲۰۰۰، اسکات گریفین بازرگان و فعال حقوق بشر تأسیس کرد. جوایز آن به یک شاعر کانادایی و یک شاعر بین‌المللی که به زبان انگلیسی می‌نویسد، تعلق می‌گیرد. در سال ۲۰۱۰ به بهانۀ برگزاری دهمین سالگرد، جایزۀ شعر گریفین از ۱۰۰۰۰۰ دلار به ۲۰۰۰۰۰ دلار افزایش یافت و دو برابر شد. افزایش مبلغ به ۱۰۰،۰۰۰ دلار، به ترتیب مبلغ ۱۰۰۰۰ دلار به هرکدام از هفت نفر لیست انتخاب‌شده – چهار شاعر بین‌المللی و سه شاعر کانادایی – اعطا می‌شود. در تاریخچۀ فستیوال، این‌گونه آمده است که در آوریل ۲۰۰۰، اسکات گریفین تصمیم گرفت تا آگاهی عمومی را در مورد نقش حیاتیِ شعر در زندگی فرهنگیِ جامعه، افزایش دهد. گریفین به‌عنوان رئیس مجموعه به پیشنهاد و مشاوره مارگارت اتوود، رابرت هاس، مایکل اونداتای، رابین رابرتسون و دیوید یانگ این جایزه را پایه‌گذاری کرد. در ژوئن ۲۰۰۴ کارولین فورچ شاعر معروف آمریکایی نیز عضو هیئت امنا شد. بخش‌های اصلی این جایزۀ بین‌المللی، شامل جایزه برای یک شاعر زندۀ کانادایی، جایزه برای یک شاعر زنده از هر کشوری غیر از کانادا تعیین شده است. لیست کاندیداها هر سال در ماه آوریل، ماه ملی شعر کانادا اعلام می‌شود. آخرین جایزۀ این فستیوال به جردن آبل[۵] برای مجموعۀ شعر انجون[۶] در بخش شاعر زندۀ کانادایی و آلیس اسوالد[۷] شاعر بریتانیایی برای مجموعۀ شعر سقوط بیداری[۸] در بخش شاعر بین‌المللی و همچنین جایزۀ یک عمر فعالیت هنری به فرانک بیدارت اهدا شد. کاندیداهای سال ۲۰۱۸ این جایزه با داوری سارا هوو[۹]، بن لرنر[۱۰]، یان ویلیامز[۱۱] در ۱۰ آوریل ۲۰۱۸ نیز اعلام می‌شود. جایزۀ سال ۲۰۱۸ برای تقدیر از یک‌عمر فعالیت هنری نیز به آنا بلاندینا[۱۲] شاعر معاصر رومانیایی اعطا خواهد شد.

جایزۀ هیپوکرات‌ها (بریتانیا)

جایزۀ هیپوکرات‌ها[۱۳] یا جایزۀ بقراط، برای شعر و پزشکی در سال ۲۰۰۹ توسط دونالد سینگر[۱۴] و مایکل هالس[۱۵] پایه‌گذاری شد. بنیان‌گذاران این جایزه، هدف آن را جمع‌آوری دیدگاه‌های ملی و بین‌المللی دربارۀ سه موضوع اصلی تاریخی و معاصر اعلام کردند؛ موضوعاتی که عامل متحد کردن رشته‌های شعر و پزشکی هستند؛ پزشکی به‌عنوان الهام‌بخش برای نوشته‌های شاعران؛ اثرات خلاقیت شاعرانه بر تجربۀ بیماری توسط بیماران، خانواده‌های آن‌ها، دوستان و مراقبین؛ و همچنین شعر به‌عنوان درمان. جوایز بین‌المللی برای اشعار منتشرنشده به زبان انگلیسی، از شاعرانی که سراسر جهان زندگی می‌کند انتخاب و به آن‌ها اهدا می‌شود. هفت جایزۀ اصلی در جایزۀ هیپوکرات‌ها برای شعر و پزشکی وجود دارد. سه جایزه برای دانشجویان بهداشت بین‌المللی یا متخصصین مرتبط با خدمات بهداشتی بین‌المللی، از جمله پزشکان، مربیان، محققان و دانشمندان زیست پزشکی در نظر گرفته شده است. سه جایزه برای شعرهای آزاد بین‌المللی نیز به شاعران اهدا می‌شود. جایزۀ بین‌المللی بقراط برای شاعران جوان در سال ۲۰۱۲ برای شعر منتشر نشده در مورد موضوع پزشکی به بخش‌های جایزه اضافه شده است. امسال جایزۀ هیپوکرات ۲۰۱۷ برای شعر و پزشکی با همکاری دانشکدۀ هنر و علوم انسانی در دانشکدۀ پزشکی هاروارد برگزار شد. سمپوزیوم بین‌المللی در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ در زمینۀ شعر و پزشکی و جوایز بقراط، انجمن بین‌المللی هیپوکرات را برای شعر و پزشکی ایجاد کرده است. برندگان سال ۲۰۱۷ این جشنواره در بخش شعر آزاد آلیشا گاپلن[۱۶] از کشور کانادا، کلر کالیسون[۱۷] و راسی جکسون[۱۸] از انگلستان، در بخش بهداشت بین‌المللی کتی دی آرسی[۱۹] از ایرلند، اندرو دیمیتری[۲۰] از استرالیا و یورا دائوس[۲۱] از انگلستان و در بخش شعرهای منتشر نشدۀ شاعر جوان ارین اومالی[۲۲] از آمریکا بوده‌اند.

جایزۀ بین‌المللی شعر مونترال (کانادا)

جایزۀ بین‌المللی شعر بین‌المللی مونترال[۲۳] (جایزۀ مونترال) رقابت شعر دوسالانۀ مونترال در شهر کبک کانادا است. این جایزه به تازگی و در آوریل ۲۰۱۱ در ماه ملیِ شعر کانادا راه‌اندازی شد. این مسابقه، دعوت‌نامه‌های آنلاین اشعار انگلیسی را از هر جای دنیا می‌پذیرد و توسط هیئت انتخابی ۱۰ نفره‌ای بین‌المللی -که در هر دوره رقابت تغییر می‌کنند- به فستیوال دعوت شده؛ امّا در نهایت برنده توسط یک داور انتخاب می‌شود. جایزۀ ۲۰۰۰۰۰ دلاری این فستیوال، بزرگ‌ترین جایزۀ نقدی حال حاضر برای انتخاب یک شعر از شاعر است. علاوه بر شعر برنده که در نشریۀ معتبر Véhicule Press[24] چاپ خواهد شد، ۵۰ شعر برتر را نیز در یک نشریۀ شعر جهانی چاپ می‌شود. مارک تدرینیک[۲۵] در سال ۲۰۱۱، میا آندرسون[۲۶] در سال ۲۰۱۳ و اوا. اچ. دی[۲۷] در سال ۲۰۱۵ شاعران برگزیدۀ این جایزه بوده‌اند.

جایزۀ شعر تی.اس. الیوت (بریتانیا)

جشنوارۀ شعر تی. اس. الیوت سالیان متوالی توسط انجمن کتاب شعر بریتانیا برگزار و به برگزیدگان آن جوازی اهدا شده است. شرط اول آن، مانند جایزۀ کاستا بوک، این است که نویسنده و شاعر انگلیسی‌زبان یا ساکن انگلستان و جمهوری ایرلند باشد. این جایزه در سال ۱۹۹۳ در جشن تولد ۴۰ سالگی انجمن کتاب شعر بریتانیا افتتاح شد. هزینۀ جایزه توسط همسر الیوت، خانم والری الیوت[۲۸] تأمین شده و اخیراً توسط املاک تی. اس. الیوت داده شده است. جایزۀ شعر تی. اس. الیوت در سال ۲۰۱۶ به بنیاد تی.اس. الیوت واگذار شد. در حال حاضر، این جایزه به مبلغ ۲۰۰۰۰ پوند است برای نفر اول آن و نیز هر یک از ۹ نفر کاندیدا ۱۵۰۰ پوند دریافت می‌کنند. این رقابتِ سالانه، باارزش‌ترین جایزۀ سالانه شعر بریتانیا است. این جایزه به‌عنوان «بهترین جایزه در شعر» نیز نام‌گذاری شده است. ۱۰ نفر کاندیدای این جایزه در شب قبل از معرفی برندگان، در تالار جشنوارۀ سلطنتی در Southbank لندن شعرخوانی می‌کنند. این برنامه در سال ۲۰۱۱ با حضور ۲۰۰۰ نفر مخاطب برگزار شد. آخرین برندۀ این جایزه در سال ۲۰۱۷، شاعر ۲۹ ساله ویتنامی تبارِ ساکن آمریکا اوشن وونگ[۲۹] برای مجموعۀ شعرهای آسمان شب[۳۰] و زخم‌های خروج[۳۱] بوده است.

مسابقۀ شعر ملی (بریتانیا)

مسابقۀ شعر ملی[۳۲]، جایزۀ شعر سالانه کشور انگلستان از سال ۱۹۷۸ است که انجمن شعر کشور انگستان، آن را برگزار کرده و از کشورهای مختلف در سراسر جهان شرکت‌کننده می‌پذیرد. بیش از ۱۰۰۰۰ شعر در هرسال به این رقابت ارسال می‌شود. اکثر برندگان این جشنواره، بعدها به شاعران بزرگ سرزمین خود تبدیل شده‌اند. کارول ان ای دافی[۳۳] یکی از برندگان پیشین جایزۀ شعر ملی بریتانیا و از شاعران معروف حال حاضر انگلستان است که در سال ۱۹۸۳ با شعر «هر کس که او بود» برنده شد. او در سال ۲۰۰۷ چنین گفت: «در آن روزها من را شاعر نامیدند؛ بنابراین به‌عنوان یک شاعر جوان زن، برای من به معنای آن بود که شروع کنم به تغییر و تلاش کنم برای بهترین شدن و امیدوار بودن». کریستوفر جیمز[۳۴] برندۀ سال ۲۰۰۸ اظهار داشت: «اگر یک مدار موفقیت کامل[۳۵] برای جایزه‌های شعر وجود داشته باشد، قطعاً رقابت‌های ملی شعر ویمبلدون است که همه آرزوی برنده شدن در آن را دارند. ازجمله برندگان معروف این جایزه روت پادل[۳۶]، یو شاپکت[۳۷]، سیناد موریسسی[۳۸]، ایان دوگیگ[۳۹]، کلوت بریس[۴۰] و هلن دانمور[۴۱] شاعر و رمان‌نویس معروف انگلستانی هستند. رقابت‌ها به‌صورت سالانه اجرا می‌شود، دبیرخانه در بهار شروع به فعالیت کرده و در پاییز دریافت آثار را متوقف می‌کند. یک تیم داوری متغیر شامل سه شاعر هرساله اعلام خواهد شد. جایزۀ اول ۵۰۰۰ پوند بوده و شعر سه برندۀ برتر، در مجلۀ شعر پیشرو بریتانیا Poetry Review منتشر می‌شود.

جایزۀ‌ کتاب ملی آمریکا (ایالات متّحدۀ آمریکا)

شاید جایزۀ کتاب ملی[۴۲] آمریکا تنها به بررسی آثار نویسندگان آمریکایی بپردازد؛ و نه دیگر کشورها. همین موضوع این جایزه را تبدیل به یک جایزۀ بومی می‌کند نه بین‌المللی؛ اما نکته قابل‌توجه در این جایزه، این است که برندگان هرساله این فستیوال ملی مورد توجه تمامی نشرها و مخاطبان جهان قرار می‌گیرند. در واقع اعتبار بالای این جایزۀ بومی، باعث شناخت و معرفی مؤلفین کتاب‌ها در گسترۀ جهانی و نگاه بین‌المللی خواهد شد. این جایزه از سال ۱۹۳۶ پایه‌گذاری شده و هدفش تجلیل از بهترین آثار ادبی آمریکا برای گسترش مخاطبان آن‌ها به‌منظور ارتقادادن ارزش نوشتن خوب در آمریکا است. در مراسم نهایی جایزۀ کتاب ملی که هر سال در ماه نوامبر برگزار می‌شود، بنیاد کتاب ملی، جایزۀ کتاب ملی و دو جایزۀ یک عمر دستاورد را به نویسندگان اهدا می‌کند. بخش رقابتی این جایزه، شامل جایزۀ کتاب ملی در نگاه کلی، جایزۀ کتاب ملی در بخش داستانی، جایزۀ کتاب ملی در بخش غیر داستانی، جایزۀ کتاب ملی در بخش شعر، جایزۀ کتاب ملی در بخش ادبیات جوانان است. اولین برندۀ ملی در بخش شعر به پیترسون ویلیام کارلوس ویلیامز[۴۳] برای کتاب سوم و گزیدۀ اشعارش[۴۴] در سال ۱۹۵۰ اهدا شد. آخرین جایزه نیز در سال ۲۰۱۷ به فرانک بیدارت[۴۵] برای کتاب نیمۀ نور[۴۶] -که مجموعه‌ای از اشعار وی از سال ۱۹۶۵ تا ۲۰۱۶ است- تعلق گرفت.

جایزۀ کتاب اول گاردین (بریتانیا)

جایزۀ کتاب اول گاردین، جایزه‌ای سالانه است که هرساله نویسنده‌ای مستعد و کتاب اولی را به مخاطبان خود معرفی می‌کند. در ابتدای پایه‌گذاری این جایزه در سال ۱۹۶۵، عنوان آن جایزۀ تخیل گاردین یا جایزۀ داستانی گاردین بوده است و از سال ۱۹۹۹ به جایزۀ «کتاب اول گاردین» تغییر نام داد. برندۀ جایزۀ کتاب اول گاردین، ۱۰۰۰۰ دلار به همراه تبلیغ کتابش در روزنامه‌ی گاردین دریافت می‌کند. این جایزه در آخرین دورۀ خود در سال ۲۰۱۵، برای اولین بار، جایزۀ خود را به یک شاعر اهدا کرد و پس از آن در سال ۲۰۱۶ برگزاری آن متوقف شد. اندرو مک‌میلان[۴۷] برای مجموعۀ شعرش با نام فیزیکی[۴۸] در سال ۲۰۱۵، یعنی آخرین دورۀ برگزاری این جایزه، تنها شاعر برندۀ آن بوده است.

جایزۀ شعر آفریقایی دانشگاه برونل (بریتانیا)

جایزۀ ادبیات بین‌المللی آفریقای جنوبی برونل[۴۹]، جایزه‌ای ادبی با هدفِ توسعه، ترویج و تبلیغ شعر در آفریقا است. این جایزه، توسط دانشگاه برونل حمایت شده و با داوری نویسندگانِ کشورهای مشترک‌المنافع که شاملِ مرکز قارۀ آفریقا و انگلستان می‌باشد، برگزار می‌شود. این جایزه توسط صندوق کتاب‌های شعر آفریقایی ایالات‌متحدۀ آمریکا تأمین‌شده و مبلغ آن ۳۰۰۰ دلار بوده و هدف این جایزه، دریافت ۱۰ شعر منتشرنشده از شاعران آفریقایی برای انتشار است. جایزه توسط برناردین واریتسو[۵۰] نویسندۀ بریتانیایی-نیجریه ای پایه‌گذاری شده است تا به معرفی شاعران آفریقایی بپردازد. او در اولین سخنرانی خود در اختتامیۀ این جایزه، خطاب به خوانندگان خارج از آفریقا گفت: «برای من روشن شد شعر یک قاره با برگزاری یک جایزه، می‌تواند منجر به جلب‌توجه نگاه‌های بین‌المللی و تشویق و ایجاد انگیزه برای شاعران آفریقایی شود.» آخرین برندۀ این جایزه در سال ۲۰۱۷ رومئو اوریگان[۵۱] شاعری از کشور نیجریه بوده است.

جایزۀ شعرِ جمهوری شعر (بریتانیا)

جایزۀ شعر جمهوری شعر[۱]، یک رقابت شعرِ آنلاین است که توسط خود شرکت‌کنندگان داوری می‌شود. رقابت، سالانه برگزار شده و در تاریخ ۳۰ آپریل هر سال، دبیرخانۀ جشنواره، دریافت آثار را متوقف می‌کند. داوری آثار در ماه مه و ژوئن صورت می‌گیرد. داوران که در واقع خودِ شرکت‌کنندگان هستند، در ۱۲ گروه به آثار ثبت‌شده رأی می‌دهند. همۀ داوران ناشناس بوده و این سیستم در ۳ مرحله به صورت حذفی آثار را انتخاب کرده و در نهایت ۱۲ اثر به مرحله نهایی راه پیدا می‌کنند. جایزۀ شعر جمهوری شعر، به‌نوعی از روش داوری همگانی توسط افراد ناشناس استفاده می‌کند. نظرسنجی یا همان داوری‌ها به‌صورت تجربی و احساسی بوده و تا جای ممکن از افراد حرفه‌ای حوزۀ ادبیات استفاده نمی‌شود و به این شکل فرآیند داوری جمهوری شعر، تعداد زیادی از افراد دارای تخصص‌های متفاوت را در بر می‌گیرد. جایزۀ نفر برگزیده ۲۰۰۰ پوند بوده و جایزۀ کاندیداهای شعر ۱۰۰۰ پوند است. نام این جایزه، جایزۀ شعر MAG بوده است که در سال ۲۰۱۲ به جایزۀ شعر جمهوری شعر تغییر یافت. در رقابت سال ۲۰۱۲، ۱۴۰۴ اثر از ۵۰ کشور و در رقابت سال ۲۰۱۱، ۱۰۱۵ اثر از ۳۶ کشور به این فستیوال ارسال شد. سه سالِ اول جایزۀ شعر، به هر اثر ارسال‌شده ۱ پوند جایزه اهدا شد. آخرین برندۀ این جایزه در سال ۲۰۱۴، جان کینان[۲] برای شعر باغ بهار ابدی[۳] از ایالات‌متحدۀ آمریکا بوده است.

جایزۀ ریشلینگ (ایالات‌متحده آمریکا)

جایزۀ ریشلینگ[۴]، جایزه‌ای سالانه برای بهترین شعر علمی-تخیلی، فانتزی یا ژانر وحشت سال است. برخلاف بسیاری از جوایز ادبی، که نام جایزه به نام بنیان‌گذاران آنان نام‌گذاری می‌شوند، ریشلینگ به نام شخصیت یک شاعر کور در داستان کوتاه هینلین تپه‌های سبز زمین از یک داستان علمی-تخیلی نام‌گذاری شده است. این جایزه در دو بخش رقابتی برگزار می‌شود:

  1. بهترین شعر طولانی، برای آثار ۵۰ خط یا بیشتر.
  2. بهترین شعر کوتاه، برای آثار ۴۹ خط یا کمتر.

نامزدهای جایزۀ ریشلینگ توسط اعضای انجمن علمی تخیلی شعر (SFPA) انتخاب شده و هر عضو یک اثر را برای هر یک از بخش‌های رقابتی انتخاب می‌کند. سپس آثار نامزد شده در یک کتاب با عنوان منتخبین ریشلینگ[۵] گردآوری شده و اعضای انجمن پس‌ازآن به برندگان نهایی، رأی می‌دهند. انجمن SFPA همچنین جایزۀ ستاره‌های کوتوله‌ای را برای اشعار یک تا ده خط در صورت وجود اثر خوب به بخش‌های جایزه اضافه کرده است. آخرین برندگان جایزه در سال ۲۰۱۷، در بخش شعر بلند، تئودورا گاس[۶] نویسنده و شاعر آمریکایی-مجارستانی برای شعر گل رز[۷] و در بخش شعر کوتاه، مارج سیمون[۸] نویسنده و شاعر آمریکایی برای شعر George Tecumseh Sherman’s Ghosts بوده‌اند.

جایزۀ پوشکارت (ایالات‌متحدۀ آمریکا)

جایزۀ پوشکارت[۹] یک جایزۀ ادبی آمریکایی است که از سوی انتشارات Pushcart Press برگزار شده و بهترین شعر، داستان کوتاه، نقدها یا مقالات ادبی را در یک مجموعه به چاپ می‌رساند. برندگان از آثارِ ادبی و مرتبط با ادبیات که در مطبوعات سراسر جهان منتشر شده است، انتخاب می‌شوند. همچنین مجله‌ها و سردبیران مطبوعات کوچک، می‌توانند تا شش اثر را به دبیرخانۀ این انتشارات ارسال کنند. این جایزه از سال ۱۹۷۶ در حال برگزاری است و در سال ۲۰۱۶ به‌طور ویژه جایزۀ ۴۰ سالگی خود را برگزار کرد. هیئت انتخابی این جایزه، مجموعه‌ای از معروف‌ترین شاعران، نویسندگان و روزنامه‌نگاران ایالات‌متحده آمریکا هستند که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به؛ کتی آکر[۱۰]، استیون بارتلم[۱۱]، ریک باس[۱۲]، چارلز باکستر[۱۳]، بروس بوستون[۱۴]، ریموند کارور[۱۵]، جوشوا کلور[۱۶]، ژانت دیاز[۱۷]، آندره دوووس[۱۸]، ویلیام اچ. گاس[۱۹]، شون مک فولز[۲۰]، ویلیام موناهان[۲۱]، پل مولدوین[۲۲]، تیم اوبراین[۲۳]، لنس اولسن[۲۴]، میشا مظزی[۲۵]، پیتر اورنر[۲۶]، کوین پروفر[۲۷]، کای رایان[۲۸]، مونا سیمپسون[۲۹]، آنا منندز[۳۰]، لاتمت رندولف[۳۱] و ولز تاور[۳۲] اشاره کرد. از سال ۱۹۷۶ بیش از ۲۰۰۰ نویسنده و شاعر و ۶۰۰ عنوان از مطبوعات، انتخاب و آثارشان در این مجموعه به چاپ رسیده است.

جایزۀ بین‌المللی چارلز کاسلی (بریتانیا)

جوایز بین المللی شعر چارلز کاسلی[۳۳] در سال ۲۰۱۳ اولین دورۀ خود را برگزار کرد و همچنان در حال اجرا است. جایزۀ نفر اول ۲۰۰۰ پوند، جایزۀ نفر دوم ۲۵۰ پوند و جایزۀ نفر سوم ۱۰۰ پوند است. شرکت در این رقابتِ بین المللی برای هرکسی که دست‌کم ۱۸ سال دارد مجاز بوده و به یادبود چارلز کاسلی، شاعر معروف کرنیش برگزار می‌شود. حق ثبت هر شعر برای شرکت در جایزه، ۷ پوند بوده و هر شاعر می‌تواند با چند اثر در این جایزه شرکت کند. آخرین برندگان این جایزه در سال ۲۰۱۶ به شرح زیر است:

جایزۀ اول: جک تاکر[۳۴]، برای شعر بار.[۳۵]

جایزۀ دوم: جوآن کی[۳۶]، برای شعر سالی که به ماهی تبدیل شد.[۳۷]

جایزۀ سوم: لیز برشلین[۳۸]، برای شعر یک مایل راه رفتن[۳۹] و قدم زدن.[۴۰]

جایزۀ ادبی پن (ایالات‌متحدۀ آمریکا)

انجمن قلم آمریکا[۴۱] سال ۱۹۲۲ تأسیس گردید و مرکز آن در شهر نیویورک مستقر است؛ هدف خود را دفاع از آزادی بیان، پیشرفت ادبیات و حمایت از جوایز ادبی بین‌المللی اعلام کرده ‌است. از سال ۲۰۱۶، نام آن به «قلم آمریکا» کوتاه‌تر شد. بیش از ۴۴۰۰ نفر از نویسندگان، سردبیران و مترجمان بین المللی در این انجمن عضویت دارند. قلم آمریکا بزرگ‌ترین انجمن از میان ۱۴۹ مرکز در ۱۰۱ کشور متعلّق به انجمن‌های قلم بین‌المللی است و عملاً انجمن جهانی نویسندگان است. سیاست اصلی آن حمایت از نویسندگانی است که آزار و اذیت قرار می‌شوند یا برای دیدگاه‌هایشان به زندان می‌افتند و به قتل می‌رسند. جوایز ادبی مرکز پن آمریکا[۴۲] از سال ۱۹۲۲ با همکاری ۴۰۰۰ نویسنده در سراسر جهان به‌صورت سالانه جوایزش را اعطا می‌کند. جان اشتاین‌بک[۴۳]،‌ سوزان سونتاگ[۴۴] و آرتور میلر[۴۵] ازجمله نویسندگان سرشناسی هستند که عضو این مرکز می‌باشند. در سال ۲۰۱۶ مجموع جوایز اهداشده، ۳۱۵ هزار دلار بوده است که به آثار برجسته در حوزه‌های ادبیات داستانی، شعر، ادبیات علمی-تخیلی، مقاله، آثار ورزشی، زندگی‌نامه‌ای، ادبیات کودک، ترجمه و نمایشنامه تعلق گرفت. داوران انجمن قلم آمریکا در آخرین دوره، جایزۀ بهترین اثر حوزۀ شعر را به شهرهای مرزی[۴۶] مجموعۀ سروده‌های ناتالی سنترز ـ زاپیکو[۴۷] اعطا کردند.

جایزۀ بین‌المللی شعر چا (هنگ‌کنگ)

جایزۀ بین‌المللی شعر چا[۴۸] توسط منطقۀ خودمختار هنگ‌کنگ برای اشعاری با موضوع هنگ‌کنگ برگزار می‌شود. رقابت در این جشنواره، برای شاعران سراسر جهان آزاد بوده و مجموع جوایز آن ۳۲۰۱ دلار، جایزۀ نفر اول ۱۵۰۱ دلار، جایزۀ نفر دوم ۸۰۰ دلار و جایزۀ نفر سوم ۴۰۰ دلار است، به همراه ۵ جایزۀ تقدیری ۱۰۰ دلاری. شعر هر هشت برنده در شمارۀ فوریه ۲۰۱۸ مجلۀ چا -معتبرترین مجلۀ منطقه‌ای هنگ‌کنگ- منتشر خواهد شد. از شرایط شرکت در این جایزه، موارد زیر ذکر شده است:

هر شاعر می‌تواند دو شعر به انگلیسی یا ترجمه انگلیسی ترجمه و به این آدرس prize@asiancha.com ارسال کند. یک متن ادبی در مورد هنگ‌کنگ یا چین، که در ابتدای شعر، به زبان انگلیسی یا چینی نوشته شده است به همراه شعر ارسال شود. تمامی اشعار موردنظر باید در مورد هنگ‌کنگ معاصر باشد. هر شعر نباید بیش از ۶۰ خط باشد.

[۱]. Poetic Republic Poetry Prize

[۲]. John Keenan

[۳]. The Garden of Eternal Spring

[۴]. Rhysling Award

[۵]. The Rhysling Anthology

[۶]Theodora Goss

[۷]. Rose Child

[۸]Marge Simon

[۹]. Pushcart Prize

[۱۰]Kathy Acker

[۱۱]Steven Barthelme

[۱۲]Rick Bass

[۱۳]Charles Baxter

[۱۴]Bruce Boston

[۱۵]Raymond Carver

[۱۶]Joshua Clover

[۱۷]Junot Diaz

[۱۸]Andre Dubus

[۱۹]William H. Gass

[۲۰]Seán Mac Falls

[۲۱]William Monahan

[۲۲]Paul Muldoon

[۲۳]Tim O’Brien

[۲۴]Lance Olsen

[۲۵]Miha Mazzini

[۲۶]Peter Orner

[۲۷]Kevin Prufer

[۲۸].  Kay Ryan

[۲۹].  Mona Simpson

[۳۰]Ana Menéndez

[۳۱]Ladette Randolph

[۳۲]Wells Tower

[۳۳]. Charles Causley Trust

[۳۴]. Jack Thacker

[۳۵]. The Load

[۳۶]. Joanne Key

[۳۷]. The Year You Turned Into A Fish

[۳۸]. Liz Breslin

[۳۹]. Walk A Mile

[۴۰]. Stepping Out

[۴۱]. PEN American Center

[۴۲]. PEN Literary Awards

[۴۳]. John Steinbeck

[۴۴]. Susan Sontag

[۴۵]. Arthur Miller

[۴۶]. Border towns

[۴۷]Natalie Scenters-Zapico

[۴۸]CHA International Poetry Prize

[۱]. Struga Poetry Evenings (SPE)

[۲]. The Bridges of Struga

[۳]. Charles Simic

[۴]. Griffin Poetry Prize

[۵]. Jordan Abel

[۶]. Injun

[۷]. Alice Oswald

[۸]. Falling Awake

[۹]. Sarah Howe

[۱۰]. Ben Lerner

[۱۱]. Ian Williams

[۱۲]. Ana Blandiana

[۱۳]. The Hippocrates Prize

[۱۴]. Donald Singer

[۱۵]. Michael Hulse

[۱۶]. Alisha Kaplan

[۱۷]. Claire Collison

[۱۸]. Rosie Jackson

[۱۹]. Kathy D’Arcy

[۲۰]. Andrew Dimitri

[۲۱]. Iora Dawes

[۲۲]. Erin O’Malley

[۲۳]. Montreal International Poetry Prize

[۲۴]. این نشریه مهم‌ترین و معتبرترین نشریه بین‌المللی شعر در کشور کانادا است. رجوع کنید به The Vehicule Poets.

[۲۵]. Mark Tredinnick

[۲۶]. Mia Anderson

[۲۷]. Eva H.D.

[۲۸]. Valerie Eliot

[۲۹]. Ocean Vuong

[۳۰]. Night Sky

[۳۱]. Exit Wounds

[۳۲]. National Poetry Competition

[۳۳]. Carol Ann Duffy

[۳۴]. Christopher James

[۳۵]. Grand Slam

[۳۶]. Ruth Padel

[۳۷]. Jo Shapcott

[۳۸]. Sinéad Morrissey

[۳۹]. Ian Duhig

[۴۰]. Colette Bryce

[۴۱]. Helen Dunmore

[۴۲]. National Book Award

[۴۳]. Paterson William Carlos Williams

[۴۴]. Book III and Selected Poems

[۴۵]. Frank Bidart

[۴۶]. Half-light

[۴۷]. Andrew McMillan

[۴۸]. Physical

[۴۹]. Brunel University African Poetry Prize

[۵۰]. Bernardine Evaristo

[۵۱]. Romeo Oriogun

*احمد امیرخلیلی،شاعر، ترانه‌سرا و پژوهشگر ادبی است. او برگزیده‌ی دوره‌ی هفتم شعر فجر در بخش سرود و ترانه بوده و از او «تحت پیگیرد قانونی» منتشر شده‌است.

قسمت اول

همچنین ببینید

شعر بچه یتیم وزارتخانه است

اسماعیل امینی جمع آب و آتش است. آرامش آب را در چهره‌اش و داغی پنهان …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *