خانه / داستان / زندگی در خیابان انتخابات

زندگی در خیابان انتخابات

ما اینجا داریم می‌میریم

«ما اینجا داریم می‌میریم» روایت زندگی دو خواهر است که در آپارتمانی در محله یوسف آباد تهران روزگار می‌گذرانند؛ زندگی‌ای سراسر تضاد و تناقض. در کنار این دو خواهر زندگی آدمهای دیگری نیز روایت می‌شود که به شکلی به این دو مربوطند؛ از همسایه‌ها و دوستان تا برادرزاده‌شان. ما با روایتهای متعددی از این آدمها در فضای انتخاباتی کشور روبرو هستیم.

حسینیان با ترکیبِ فضای فانتزی (حضور  چند شخصیت غیر واقعی با عنوان پری) با واقعیت داستانیِ زندگیِ مردم روزگار ما، دست به روایتی مدرن زده است. روایت زندگی آدم‌های ره گم کرده‌ای که رویاهایی در سر دارند که برایش تلاشی نمی‌کنند و مانند پری‌های داستان منتظرند تا کسی با چوب سحرآمیز بیاید و آنها را به سرزمین خوشبختی برساند.

تمام آدمهای داستان به دنبال چیزهایی هستند که ندارند یا روزگاری داشته‌اند و حالا فقط حسرت داشتن‌شان برای آنها مانده است. پری، یکی از دو شخصیت اصلی داستان، در جستجوی شوهر و خواهرش گوهر و در حسرت از دست دادن دوستش توران است؛ برادرزاده‌شان در جستجوی محبت و گرفتن پول از عمه‌ها؛ دختر دانشجوی همسایه در تلاش برای پیروزی آقای روحانی در انتخابات ریاست جمهوری؛ آدمیزادی که پری‌ها او را کوچک کرده‌اند تنها نگران پرداخت قسط‌های عقب افتاده‌اش است و اضافه کاری بیشتری که همکارانش در نبود او خواهند گرفت؛ زن همسایه به دنبال از دور خارج کردن رقیب و نگه داشتن شوهر و پری‌های داستان به دنبال چوب سبزِپری برای برگشتن به جنگل. همه و همه در جستجوی خوشبختی گمشده‌شان هستند.

روایت مریم حسینیان نوگراست و در هر فصل راوی تازه‌ای برای داستان رو می‌کند و با کنار هم  قرار دادن راویان واقعی در کنار شخصیت‌های جادویی پری‌ها،  قصد دارد فضای جامعه امروز ایران را در بوته نقد قرار دهد. جامعه‌ای که سراسر تضاد و تناقض است و می توان نمونه کوچکش را در خانه دو خواهر اصلی داستان دید. جامعه‌ٍای که هیچ کدام از آدمهایش واقعی نیستند، همانگونه که پری‌های داستان واقعی نیستند.

حسینیان در«ما اینجا داریم می‌میریم»  بیشتر از آنکه  شخصیت بسازد تیپ ساخته است. هر یک از آدمهای داستان به شکلی نمونه‌ای از افراد جامعه را در خود دارند و وقتی با روایت خاص خودشان خواننده را مخاطب قرار می‌دهند و از او می‌خواهند که دنیا را از چشمان آنها بنگرد. گوهر که در نقش یک مصلح اجتماعی‌ست و می‌خواهد جامعه را، خواهرش را، خانه‌اش را، پاک و منزه نگه دارد؛ پری، خواهرش که در ولنگاری و خوشگذرانی سرآمد است؛ زن همسایه که در نقش زن خوب و تمیز و کارکن در تلاش است تا شوهرش را به زور کنار خودش نگه دارد؛ مژگان دختر دانشجویش که فقط به پیروزی کاندیدای محبوبش فکر می‌کند و خاطرخواهش را مجبور به رای دادن به کاندیدای مورد نظرش می‌کند و دیگرانی که در داستان حضور دارند.

تعدد راوی، داستان را یک اثر چندصدایی کرده است. حسینیان تا دو سوم پایانیِ کتاب سعی دارد جهت‌گیری انتخاباتی ویژه‌ای نکند و صدای تمام آدمهای داستان را در مورد فضای انتخاباتی حاکم بر داستان به گوش مخاطب برساند. اما می‌توانست پایان هوشمندانه‌تری برای رمانش رقم بزند اگر در آخر پیروز انتخابات را اعلام نمی‌کرد. دو خواهر مدام از صدای تق و توقی که از گوشه‌ی آشپزخانه می‌شنوند و نمی‌دانند از کجاست شکایت می‌کنند ولی هیچ کاری نمی‌کنند. صدا از پری‌هاست؛ پری‌های گم کرده راهی که در آشپزخانه‌ این دو خواهر گیر افتاده‌اند و قدرت بازگشت به جهانِ خود را ندارند. مساله‌ی پری‌ها در این اثر هم جنبه استعاری دارد؛ نمونه‌ای تمثیلی از آدمیزاد ره گم کرده‌ی روزگار ما که پیر و مرادش را از دست داده و حالا دیگر نمی‌داند چطور در این جامعه تاریک راه اصلی و خیر را بیابد و در تشخیص سره از ناسره دست به انتخاب زند.

«دم کیوسک رسید. روزنامه‌ها و مجله‌ها ردیف چیده شده بودند روی زمین. آجر هم گذاشته بودند روی چندتاشان تا باد نبردشان. هیچ تیتر به دردخوری نداشتند. همه‌اش دعواهای انتخابات بود. مناظره‌ی کی با کی؟ چه فرقی داشت کدام‌شان رییس جمهور شود؟ وقتی قیمت‌ها پایین نیاید چه فایده‌ای دارد؟ وقتی آلودگی هوا باشد و مردم نتوانند گوشت و مرغ و تابلو فرش بخرند، چه چیز خواندنی‌ای دارند؟ سرش را برگرداند و راه را کج کرد…… وقتی توی ریه مردم سرب باشد چه فرقی می‌کند احمدی نژاد باشد یا محسن رضایی؟ یا حداد عادل؟ یا نمی دانم آن یکی دیگرشان که خوش قیافه‌تر است و عمامه سفید دارد؟ همین شیر کم چرب از همه چیز مهم تر نیست؟ حتی انتخابات؟» ص۳۹

«ما اینجا داریم می‌میریم»  قصه‌ی آدم‌هایی‌ست که در خیابان انتخابات زندگی می کنند.

همچنین ببینید

تبلیغات به جای ادبیات!

«ما اینجا داریم می‌میریم» از یک منظر، نمونه ای کامل و تمام عیار است از …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *