خانه / یادداشت (صفحه 4)

یادداشت

خالی از ادبیات

ورشو نام پایتخت لهستان است. نام فلزی هم ورشو است اما ورشو اسم یکی از خیابان‌‌های تهران است که در صد سالگی انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ – چه کسی صد سالگی انقلاب اکتبر روسیه برایش مهم است؟- سالگردی برایش گرفته‌اند و چند تایی استاد دانشگاه و یک شاعر و یک چریک …

ادامه نوشته »

جرقه‌ای رو به خاموشی

«تحمل‌پذیری من خصلتی اروپایی نیست، بلکه منشأ اسلامی دارد. اگر من تحمل‌پذیر هستم، به این سبب است که نخست مسلمانم و سپس مثل یک اروپایی رفتار می‌کنم. برای مثال، در بوسنی صدها کلیسا و مسجد ویران شد‌ه‌اند و همه‌ی این اماکن را اروپایی‌ها ویران کرده‌اند، ولی حتی یک کلیسا هم …

ادامه نوشته »

حتی از فوتبال کاری ساخته نیست

خلافت عادت همیشه، این بار خبری از «علی اصغر محمدخانی» نیست و «حسن شیخ‌رضایی» مجری نشست است. نشست‌های نقد کتابی که شهر کتاب هر هفته و بی‌وقفه در روزهای سه‌شنبه برپا می‌کند و مشتری‌های ثابت خودش را دارد. پیرمرد‌هایی که تنها در این ساعات و در این سالن شهر می‌توانید …

ادامه نوشته »

کسی به حُسن و ملاحت…

«به قول مرحوم آقای جلال همایی تا یک ورق از کلیله در گوشم شد، سیصد ورق از شفا فراموشم شد. تا یک ورق از کارهای روزمره‌ی سیاسی را ما دست گرفتیم به قول ایشان سیصد ورق از کتاب و درس و بحث را فراموش کردیم…» سخنران دارد مزاح می‌کند و …

ادامه نوشته »

اسکار وایلد: سقوط دوباره و دوباره

یوجین اونیل گور ویدال(۱۹۲۵-۲۰۱۲)، از برجسته‌ترین رمان‌نویسان و مقاله‌نویسان معاصر آمریکایی و روشنفکر عرصه‌ی عمومی بود. همچنین سه نمایشنامه نوشت که بهترین مرد دنیا یکی از آن‌هاست. ویدال همچنین نگارش چندین فیلم‌نامه را بر عهده داشت که «بن‌هور» مشهورترین آن‌هاست. او که در نگارش رمان‌های تاریخی تبحر داشت، آثار غیرداستانی …

ادامه نوشته »

فرم و فراستی و ما

پیش‌نوشت: منظور از برخی از دوستان در این نوشته محسن باقری، سجاد نوروزی و فردین آریش با رضایت خودشان است و دیگر این که روشنفکری درون گیومه نیست، کنایه نیست. مجلّه‌ی روشنفکری فرم و نقد، تعیّن یافته‌ی مسعود فراستی است؛ مانند مستأجری که پس از سال‌ها خانه‌دار شده است و …

ادامه نوشته »

به شاخ نباتت قسم

هر کدام از ما برای خودمان نشانه‌هایی داریم؛ از فلان رنگ خوشمان می‌آید، اگر حرف خاصی را بشنویم به طرف مقابل اعتماد می‌کنیم، نسبت به حیوانات مختلف واکنش نشان می‌دهیم و… . این نشانه‌گذاری‌ها معمولا به صورت ناخودآگاه در ذهنمان کار می‌کند. تجربیات قبلی، شنیده‌ها، خوانده‌ها و ترکیبی از عوامل …

ادامه نوشته »

انسان معنوی و حافظ

حافظ تنها یک شاعر نیست، حافظ حافظۀ جمعی ماست. حافظ آینه‌ایست که فرهنگ و تبار ما را نشان می‌دهد؛ آینه‌ای که هر کس خود را در گوشه‌ای از تصویر بزرگ آن می‌یابد. از همین روست که دینداران در قامت حافظْ یک عالمِ عارف می‌بینند و دیگران او را فردی عاشق‌پیشه، …

ادامه نوشته »

که تو بر سر زبانی

بیست‌ویکم مارس ۲۰۱۶ یک خبر تیتر یک همه‌ی روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها بود. به همراه یک عکس، عکسی که اوباما در آن لبخند زده‌ بود و روی دیوار بلند سیمانی و سرد پشت سر او چه‌گوارا خیره به افق مانده بود. همان پرتره‌ی معروفی که «آلبرتو کوردا» در مراسم قربانیان انفجار …

ادامه نوشته »

جایزه‌‌ی نوبل ادبیات سال ۲۰۱۷ با شگفتی همراه بود:کازوئو ایشیگورو

جایزه‌ی فاخر ادبی نوبل ادبیات، به رمان‌نویس شصت‌ودو ساله‌ی اهل بریتانیا، کازوئو ایشیگورو تعلق گرفت. تا به حال دو اثر از این نویسنده با کارگردانی «جیمز ایووری» به سینما نیز راه یافته است. یکی از این دو اثر رمان «ساعات پایانی روز» می‌باشد. محافظین کهنه‌کار قلعه‌ی نوبل! این‌بار هم در …

ادامه نوشته »

داستان یک آشنا

 تگ گرما شکسته است. روزهای اول پاییز است. چهره‌ی شهر عوض شده است. احمد پس می‌کشد و تکیه می‌دهد به این دیوار ابدی و سکوت می‌کند. دلش نمی‌خواهد باور کند چه شده است. هرچه ما وراجی می‌کنیم، احمد سکوت می‌کند. جان از دست و پایش بریده است، ولی انگار زیر …

ادامه نوشته »

محمّد نبودی ببینی

پیش‌نوشت: عبارت‌های داخل گیومه از کتاب است با همان رسم‌الخط. زمینِ سوخته، نوشتۀ احمد محمود در تقدیم‌نامه شروع می‌شود: «به یاد برادرم محمّد که شهید شد.» این اذنِ ورود به روایتی ملّی است که در دل فردیّت راوی، دفاع «جانانۀ» ایرانیان را تبیین می‌کند؛ راوی، این بینندۀ صادق و هوشیار، …

ادامه نوشته »