خانه / روایت (صفحه 30)

روایت

زمانی برای کودکی

از قرارهای ما در سال جدید این است که زمانهایی را صرف کودکی کردن و نقب زدن به شادی های کودکی کنیم، قرار شد ایدستی تهیه کنیم از همه آنچه که در کودکی شادی می نامیدیمش و یا امروز ما را به کودکی و کودک بودن پیوند میدهد، لیستمان با …

ادامه نوشته »

آقاجان که دیگر نیست

طوری از آتشکده صحبت می کردند که فکر می کردیم قرار است با یک جهنّم  آتش روبرو شویم، امّا برخلاف انتظار شعله ی کوچکی را دیدیم که می گفتند هزار و پانصد سال است خاموش نشده، جوان تر ها اصرار داشتند بگویند که حالا دیگر علاوه بر هیزم، گاز کشی …

ادامه نوشته »

دو هجا پیش از سیب

«همواره عشق بی‌خبر از راه می‌رسد»، و این همان‌چیزی‌ست که این روز‌ها من هر صبح می‌خوانم به زمزمه زیر لب. چشم که باز می‌کنم، فاصله‌یی را میانِ نگاه‌های برآمده از پسِ پلکم میابم و نگاه‌هایی که مرا به صبوری و آینده سوق می‌دهد. «آی عشق، آی عشق»، آسمان آبیَ‌ت را …

ادامه نوشته »

اعترافات یک ذهن اسفناک

پشت سر هم تلفن و موبایل است که زنگ می خورد. همه با حاج خانم و حاج آقا کار دارند. می خواهند عید را تبریک بگویند. پدر و مادر فاطمه، بزرگترهای فامیلند و این تلفنها و عید دیدنی های نفس گیر بخشی از آداب هر ساله ی این خانه است. …

ادامه نوشته »

پرزدن کبوتر تحویل سالِ نو

صبح ساعت که زنگ زد فورا از جا پریدم شب قبلش قرار گذاشته بودم حتما صبح روز سال تحویل را حرم باشم، میخواستم سال را به کسی که باید تحویل بدهم و سال جدید را با نگاه عاشقانه او شروع کنم، ساعت ۶:٣٠ بود آرام صدایت زدم و گفتم من …

ادامه نوشته »

پیام مهم نوروزی پالت (ادام الله ظلّه الوارف)

کافه واله. «آقای ابوبکر البغدادی… آقای ابوبکر البغدادی…» زنم انگار که اسم رییس داعش را پشت تریبون بخواند، داشت به سمت اتاق عمارت بالا نزدیک می‌شد. من می‌خواستم آماده شوم برای شستن تن، ۲ ساعت مانده به تحویل سال. آمد دم در اتاق ایستاد و دوباره گفت: «آقای دکتر ابوبکر …

ادامه نوشته »

آشفته‌خوابِ بیداربخت

چیزی افتاد و در تاریکی گفت: «دَرق!». طنین صدای سقوطش در تاریکی اطاق زنگ زد. ترسیدم. از خواب پریدم. مادر هم از خواب پریده بود و با چشم‌های ترسیده و خواب‌آلود و موهای بیشتر سفید شده و کمتر مشکی‌مانده‌ که از ترس پریشان شده بودند،‌ اطاق را به هوای مادربزرگ …

ادامه نوشته »

دُرِّ گرانِ سفر

مبدا رکن اصلی سفر است. سفر مبدا دارد ولی مقصد ندارد. مقصد سفر را خود سفر مشخص می‌کند. سفری که مقصد مشخص داشته باشد سفر نیست؛ پیمودن راه و طی طریق است. سفر با ناشناخته‌ها و نادانسته‌ها سفر می‌شود و آنچه سفر را خواستنی و دوست‌داشتنی می‌کند انعطاف و معمای …

ادامه نوشته »

تحویل سال در شهر مردگان

به بهشت زهرای یزد می گویند، خلدبرین؛ اسمش شیک است و با مسما. نمی دانم چه کسی یا چه شورای مذهبی یا غیرمذهبی ای؛ اما هر که گفته اسمش باشد خلدبرین حتما از حساب و کتاب های ” ادبیات ” و “روایت کردن” سر در می آورده است.

ادامه نوشته »

شاهزاده خانوم رنگ ها

یزد کوچه در کوچه قصّه داشت، خانه به خانه رویا… اعجاز نور و رنگ، سایه ی داربست های انگور در دل حوض فیروزه ای، ایوان و اتاق های تو در تو، هشتی و دالان، اتاق آیینه، زیرزمین راز آلود و آب انبار، حیاط اندرونی و مطبخ، خنکای بادگیر، همه و …

ادامه نوشته »