خانه / شعر (صفحه 9)

شعر

معلمی سرمایه‌ی بقای من بوده است

مصطفی علیپور، شاعری از خطه‌ی شمال ایران. او، که در سال ۱۳۴۰ شمسی در روستایی در تنکابن به دنیا آمد، فارغ‌التحصیل کارشناسی ادبیات فارسی از دانشگاه تبریز و کارشناسی ارشد همین رشته از دانشگاه فردوسی مشهد است. وی از ۲۷ سالگی شروع به تدریس کرد و پس از آن در دانشگاه فرهنگیان به عنوان مدرس مشغول به کار شد

ادامه نوشته »

هر کس که می‌پرسد بگو فقط این‌جا نیست !

هرمز علیپور، متولد ۱۳۲۵، از بیست‌سالگی کار جدی‌اش را با شعر آغاز کرده است و تا کنون چندین مجموعه‌شعر از وی به‌چاپ رسیده. او شاعری است که از پتانسیل واژه‌ها بهره‌ی کافی و وافی را می‌برد، هرچند از شکل قدمایی واژه‌ها و زبان استفاده می‌کند. گویی هزاره‌هاست با واژه‌ها مأنوس است. دست به ساخت تصنعی شعر نمی‌برد. ساده و گویا حرفش را می‌زند و این نشان از تجربه‌ی شاعر حول محور زبان دارد.

ادامه نوشته »

نوآور، پرمخاطب، تأثیرگذار

هر چه می‌گذرد، من بیش‌تر به این باور می‌رسم که اگر رشدی هم در شعر صورت گرفته باشد، غیرمتوازن و غیرمتناسب با بدنه‌ی جامعه بوده است! شما نمی‌توانید به سری که نیمی از یک بدن است جوری ادای دین کنید که انگار به کلیتی زیبا و بی‌نقص ادای دین می‌کنید!

ادامه نوشته »

بازگشت اصحابِ کهفِ شعر

دهه‌ی هفتاد که به‌پایان رسید، نسل شاعران صاحب‌نام دهه‌ی شصت و پیش از آن از یک سو و نسل تازه‌ی جویای نام از سویی دیگر، کمر بستند بر برچیدن نشانه‌ها و رویدادها و آثاری که از جریانی به‌جا مانده بود که در زمان حاکمیت رسانه‌ای‌اش، نه صاحب‌نامان را به رسمیت …

ادامه نوشته »

عمرتان دراز باد جناب موحد!

اقتضای زندگی شهری ما را آپارتمان‌نشین کرده است، به دلایل متعدد. مهم‌ترینش کمبود زمین قابل‌ساخت‌وساز برای جمعیتی است که رو به افزایش است. تن‌دادن به این اقتضا فی‌نفسه نه ممدوح است و نه مذموم. مشکل از جای دیگری است. مشکل وقتی ایجاد می‌شود که ما به‌مرور به آپارتمان خو می‌گیریم. …

ادامه نوشته »

آیا صادره از آبادان شعر است؟

یکی از مهم­ترین دغدغه­‌های منتقدان در دوران­های مختلف تعریف شعر بوده است. «سخن موزون و مقفا»، «سخن موزون و مقفا و مخیل»، «کلام موسیقیاییِ مخیل»، «کلام مخیل» و… تعاریف گوناگون از شعر بوده است که در ادوار و فرهنگ­های مختلف به شعر اطلاق می­شده است

ادامه نوشته »

«کتاب‌سازی» به مفهوم مثبتش!

حمیدرضا شکارسری شاعر و منتقد است. متولد ۱۳۴۴ است، یعنی ۵۱ ساله است. اگر عکسش چنین چیزی را نشان نمی‌دهد، فتوشاپ نیست، قدیمی هم نیست، جوان مانده! خوش به حالش! البته، این تنها موردی نیست که خوش به حالش شده: در دو دهه‌ی اخیر، منتقد ادبی موفقی بوده که می‌توان از …

ادامه نوشته »

جادوی شعر

هنوز کودک بودم که جادوی شعر تسخیرم کرد.جادویی که هیچ گاه نتوانستم از آن بگریزم.آشنایی با حسین منزوی اما مهم ترین اتفاقی بود که مصمم کرد علاوه بر خواندن شعر می خواهم تا پایان عمر شاعری کنم.”غزل” که جان شعر فارسی ست، شد جان من.از وفاداری به این شکل گاهی …

ادامه نوشته »

گریز از روزمرگی‌ها

بخش مهمی از فرم در شعر نیمایی همچون قوالب سنتی شعر فارسی به مثابه‌ی همان قالب است. به عبارت دیگر، فرم شعر نیمایی را می‌توان یک قالب دانست، قالبی که با اتصال شعر موزون به شعر منثور، مسیر نوآوری شعر فارسی را کمی طولانی اما تسهیل کرد و پذیرفتنی نمود.

ادامه نوشته »

حماسه ی عاشورا در شعرهای طاهره صفارزاده

شعر طاهره صفارزاده به طور کلی شعری متعهد است که در پی اعتقاد به رسالت اجتماعی، سعی می‌کند جامعه را به خودآگاهی و بیداری و در نتیجه مقاومت سوق دهد. این بینش را هم از مفاهیم دینی حاصل کرده است؛ بنابراین، واقعه‌ی عاشورا یکی از درون‌مایه‌های اصلی شعر اوست. و این …

ادامه نوشته »