خانه / نامه‌های پنجشنبه‌ها

نامه‌های پنجشنبه‌ها

قصه‌ی ما دو برادر

سلام، باورم نمی‌شود برگشته‌ای. توی تهرانی و داری مثل من توی این همه دود دوباره نفس می‌کشی. من را برای پنجشنبه به شام دعوت کرده‌ای. خنده‌دار است یا گریه‌دار؟ تو بگو! این همه سال خبری از من نگرفتی، نه زنگی، نه نامه‌ای و حالا که نمی‌دانم اصلاً چرا برگشته‌ای، من …

ادامه نوشته »

تور

۱۳ شهریور ۹۶ – ساعت ۹ شب سلام، می‌نویسم تا فراموش نکنم. این یه جور تمرین برای به خاطر آوردن رویاهاست. یک دفتر کنار تختم گذاشتم. صبح که از خواب بلند می‌شم یا حتی بعضی وقتا که نصف شب از یه کابوس می‌پرم، توی دفترم هر چیزی رو که توی …

ادامه نوشته »

افسانه‌ها یا بیوگرافی یک نویسنده

سلام خدمت خوانندگان گرامی، نوشتن داستان‌های فانتزی تخصص من است. اما تفاوت من با دیگر نویسنده‌های این سبک این است  که من اصولاً نویسنده نیستم، اصلاً علاقه‌ای به ادبیات ندارم و توی عمر چهل ساله‌ا‌م، حتی یک کتاب غیردرسی نخوانده‌ام. همیشه از نظر من کسانی که داستان می‌نویسند، از سر …

ادامه نوشته »

فلسفه‌ی اینستاگرامی

سلام، کاری به پست‌های قبلی اینستاگرامت ندارم ولی وقتی این رو دیدم، نتونستم جلوی خودم رو بگیرم. منظورت چی بود؟ امیدوارم که نخواسته باشی دوباره برگردی به اون زندگی و از خودت یه دلقک بسازی. بهت برنخوره آیدا، ولی من فکر می‌کنم این همه فلسفه‌بافی فقط برای ضربه‌ایه که خوردی؛ …

ادامه نوشته »

سلفی، دمنوش و چند داستان دیگر!

سلام، از من گله نکن که چرا جواب پیام‌هات را توی تلگرام نمی‌دادم، البته معنی­ش این نبود که نمی‌خواندم، اتفاقاً همه‌شان را خواندم و خیلی هم خوشحال می‌شدم از اینکه به فکرم بودی ولی راستش دل و دماغ جواب دادن نداشتم. حالا امروز که کمی حالم بهتره، یک نسکافه برای …

ادامه نوشته »

یک بوس کوچولو

سلام، نمی‌دانم نامه‌ای را که الان دارم می‌نویسم، برایت می‌فرستم یا نه؟ تا حالا شاید صد بار برایت نوشته‌ام، اما همه‌اش را فرستاده‌ام توی سطل آشغال و بعد برای اینکه خیالم راحت شود، سطل آشغال را هم خالی کرده‌ام. شاید چون الان خیلی عصبانی هستم، آنقدر عصبانی که می‌ترسم چیزهایی …

ادامه نوشته »

تهران، کافه ثالث، ساعت ۷ غروب

سلام، چقدر نوشتن با تبلت سخت است ولی لپ‌تاپم شارژ به قدر کافی نداشت، برای همین مجبورم با همین تبلت (تنها چیزی که از تو به جا مانده) این نامه را بنویسم. الان نشسته‌ام توی کافی شاپ ثالث. یادت می‌آید کجا را می‌گویم؟ همان کافی‌شاپ نزدیک پل کالج که یک …

ادامه نوشته »

خواهش می‌کنم روی سطل آشغال کلیک نکن!

آن چیزی که باعث شده بنشینم پای لپ‌تاپ و این کاغذ را با کلماتم سیاه کنم، درست مثل روح خودم که بعید می‌دانم دیگر نقطه‌ی سفیدی داشته‌باشد، تو هستی. شاید ندانی ولی من قبلاً می‌نوشتم. حتم دارم الان داری می‌خندی. البته اگر هنوز آنقدر برایت مهم باشم که این ایمیل …

ادامه نوشته »