خانه / دانیال حقیقی

دانیال حقیقی

نوشتن ِ رمان جنایی راستین

نویسنده‌هایی هستند که برای خودشان می‌نویسند، نویسندگانی می‌نویسند برای ماندگاری در تاریخ، برخی رما‌ن‌های دانشگاهی دوست دارند که بنویسند، دیگرانی برای مخاطبان بسیار و عده‌ای هم هستند که برای منتقدان می‌نویسند. مهام میقانی هیچ‌کدام از این‌ها نیست. او نه یک شهروند سربه‌زیر اهل قلم است نه یکی از آن یاغی‌های …

ادامه نوشته »

جنبش‌ها، بیانیه‌ها و انحصارطلبی: مقدمه‌ی مختصرِ مختص امروز

همه‌ی جنبش‌ها به دست اقلیت و یا به سود اقلیت به پا خاسته‌اند. بیانیه‌‌ی کمونیسم هیچ روش منحصرانه‌ای برای حقیقت‌جویی وجود ندارد. بیانیه‌‌ی سورئالیسم   اولین جمله‌ی مانیفست چنین است: «شبحی بر اروپا سایه‌افکنده؛ شبح کمونیسم و تمام قدرت‌های کهنه‌ی اروپا از پاپ و تزار تا تندورهای فرانسوی و رژیم …

ادامه نوشته »

مخاطرات هوشنگ گلشیری

سال ۱۳۲۱، سالِ لشگرکشی روسیه به شمال کشور، سالِ قحطی و بلوای نان است. هوشنگ گلشیری در همین سال، وقتی پنج ساله بوده به همراه خانواده به آبادان می‌رود. پدرش از جمله پیمانکاران جزءِ شرکت نفت بود که در ساخت استحکامات و تجهیز پالایش‌گاه‌های نفتی همکاری می‌کرد. در آن زمان …

ادامه نوشته »

جوزف هلر: یک اعجوبه

جوزف هلر کارش را با متریالی که روی دستش مانده بود در قالب یک نمایش و بعد تر یک فیلم‌نامه آغاز کرد. سال ۱۹۵۳ بود و فقط طرح شاهکارش «تبصره‌ی ۲۲» نزدیک به سی‌صد صفحه قطر داشت؛ اما مدت زیادی نگذشت که کار دراماتیزه کردن این طرح راه به جایی …

ادامه نوشته »

ناتمامیِ «کیف انگلیسی»

        مرور مختصر قصه دومین کتاب مهدی کفاش که به همت نشر «شهرستان ادب» منتشر شده اثر قابل تامل و کم و بیش زیبایی است. قصه وقت معلوم که صد و شصت صفحه را در برگرفته، داستان روحانی جوانی است که ربوده می‌شود و حالا بناست تا …

ادامه نوشته »

هنر مسجع‌نویسی

سیزدهم آوریل سالگرد درگذشت نویسنده‌ای است که اگر زودتر از این‌ها به جامعۀ ادبی ایران معرفی می‌شد می‌توانست یکی از الگو‌ها و مراجع الهامِ داستان‌نویسان زن ما باشد: میوریل اسپارک. در شرایطی که کتاب‌های زنانِ داستان‌نویس و روزنامه‌نگار ما هر روز بیشتر از پیش در فضاهای مردانه می‌گذرد و از …

ادامه نوشته »

خیال کردن مرد مرده

نوآر رو می‌شه تو یه کلمه خلاصه کرد: صفر. برای همین، هرکسی خواننده‌ی این ژانر نیست. اگه بود، نوآر نبود، یه چیز دیگه بود، که نیست. سالار عبده تن سنگین مرد مرده باید تکان بخورد، جا به جا شود، فکر کند تا بفهمد دقیقا این سقوط جرقه‌اش از کجا زده …

ادامه نوشته »

شهر عرصه نوستالژی نیست

  رهش یک کوشش نمادین است برای مشروعیت بخشیدن به معنایی خاص در ظرفی به اسم تهران. سعی امیرخانی در رمان رهش به طراحی کردن شهر است. تعریف طراحی شهری هم همین است: کوششی نمادین در جهت اصالت دادن به معانی مشخصی در ریخت‌های مشخص شهری. درواقع امیرخانی در رمان …

ادامه نوشته »

تاریخ متوقف شده است

این روزها بر خلاف چند سال پیش که چهره‌های ادبی و هنری حضور موثری در فضا داشتند روزهای انزوا است. در نبود مطبوعات جدی و پرتعداد و کم رمق شدن روزنامه‌نگاری ادبی بیش از پیش اندیشه‌های مهم‌ترین چهره‌های ادبی‌ را از دست رفته‌اند و کمتر سراغی از آن‌ها گرفته می‌شود. …

ادامه نوشته »