خانه / alefyaa

alefyaa

مرام ما

برای این‌که قارئین گرامی ما از روح یک مجله با مسلکی مطلع شوند، لازم دیدیم، مقاله اول این شماره را در روی زمینه مرام و نظریات خودمان قرار دهیم. مجله (دانشکده) برای ترویج روح ادبی و تعیین خط مشی جدیدی در ادبیات ایران ایجاد می‌شود _این مجله را (دانشکده) اداره …

ادامه نوشته »

به یاوران انجمن صنفی کارگری داستان‌نویسان کمک کنیم

در پی انتشار مطلبی با عنوان «به انجمن صنفی کارگری داستان‌نویسان کمک کنیم» در مجله‌ی الف‌یا، سایت ادبیات اقلیت مطلبی به قلم سردبیر با عنوان «به یاوران انجمن صنفی کارگری داستان‌نویسان کمک کنیم» منتشر کرد. الف‌یا از ادامه‌ی این گفت‌وگو میان سردبیر سایت ادبیات اقلیت و خانم دکتر رضایی و …

ادامه نوشته »

از آدم بی‌‌‌اصول می‌‌‌ترسم

احمد غلامی را برخی به واسطه‌ی کتاب‌هایش «این وصله‌ها به من می‌چسبد» و «آدم‌ها» می‌شناسند و برخی دیگر با سردبیری روزنامه‌ی شرق او را به خاطر می‌آورند. هم داستان‌نویس و هم روزنامه‌نگار. نویسنده‌ای که با روایت‌های داستانی‌اش هم برگزیده‌ی جایزه‌ی گلشیری شده و هم عنوانِ کتابِ سالِ شهید غنی‌پور را …

ادامه نوشته »

قصه‌‌‌‌گوی خوبی‌‌‌‌ام

شما از یزدی‌‌‌‌هایی هستید که دسته‌‌‌‌جمعی به مشهد آمدند؟ یزدی هستم و سال ۱۳۴۶ کنکور دادم و در دانشگاه مشهد قبول شدم. آن زمان در یزد، دانشگاه نبود. سال ۴۶ در تمام کشور ۶ -۷ دانشگاه در ۵ شهر بود؛ تهران، مشهد، تبریز، اصفهان و شیراز. دانشکده‌‌‌‌های مختصری هم از …

ادامه نوشته »

قصه خنده‌ها و گریه‌ها

دقیقاً یادم نمی‌آید دکتر محمد حسین پاپلی یزدی را از چه سالی شناخته‌ام، اما این را به یاد دارم که وقتی از آغاز سال ۱۳۶۰ تصمیم گرفتم روی قنات‌های ایران و جهان کارهای فنی و علمی انجام دهم، اسم دکتر پاپلی در مقاله‌ها و مباحثه‌های شخصی درباره قنات بارها به …

ادامه نوشته »

شازده چهار هزار ساله!

پیرمرد تاکسی را نگه می‌دارد و به دختر می‌گوید: «آخر همین کوچه را که می‌بینی، می‌رسی به میدون.» دختر با هزار ادا و اطوار کیفش را روی دوشش می‌گذارد و بعد از باز کردن در تاکسی می‌گوید: -من گفتم میدون هفت تیر، شما هم گفتی سوار شو. این‌جا که میدون …

ادامه نوشته »

هوای روایت جنگ، مرارت زنان

 محمد کشاورز، محمد حنیف و مصطفی جمشیدی، داوران بخش داستان کوتاه دهمین دوره جایزه‌ی ادبی جلال با اعلام پنج اثر راه یافته به مرحله داوری در این بخش نشان دادند ظاهرا در این دوره به نقش مجموعه شخصیت‌های ساخته و پرداخته شده در داستان‌ها توجه زیادی داشته‌اند. در کنار اسم …

ادامه نوشته »

بی‌باد، بی‌پارو

اگر در آثاری چون سیاحتنامه ابراهیم‌بیگ زین‌العابدین مراغه‌ای موج مهاجرت ایرانیان در اواخر دوره قاجاریه انعکاس یافته، در سال‌های اخیر نیز ادبیات داستانی فارسی شاهد آثاری‌ست که بیانگر پدیده‌ای مشابه است. مجموعه دوازده داستان بی‌باد، بی‌پارو[۱] نوشته فریبا وفی از جمله این داستان‌ها شمرده می‌شود. گذشته و  خاطرات عموماً تلخ …

ادامه نوشته »

خانه کوچک ما

خانه‌ی کوچک ما[۱] مجموعه دوازده داستان از داریوش احمدیست. موضوع این آثار اجتماعی‌ست و نویسنده ضمن انتخاب روش واقع‌گرایانه برای بیان اغلب داستان‌ها و فراواقع‌گرایی برای برخی داستان‌ها، مسائل انسان مدرن و البته هنوز پایبند به سنتهای بومی را در گذار از جامعه سنتی نشان داده است. مشخصه‌های مشترک این …

ادامه نوشته »

سنگ یحیا

نه داستان از مجموعه داستان سنگ یحیا[۱] نوشته خسرو عباسی خودلان با موضوع جنگ تحمیلی نوشته شده‌اند. اما در اغلب این داستان‌ها از جنگ رو در رو کمتر سخن به میان می‌آید. حتی در داستان به وقت بابل که داستان از منظر نگاه جسد یک شهید ایرانی روایت می‌شود، عراقی‌ها …

ادامه نوشته »

بی‌وزنی

بی‌وزنی[۱] مجموعه‌ای‌ست از هفت داستان. موضوعات هر هفت اثر اجتماعی هستند. نویسنده داستان‌هایش را با شیوه واقع‌گرایانه نوشته و در خلال این داستان‌ها، تصاویر متنوعی از زندگی مردمان طبقه متوسط را پیش روی خواننده خود قرار داده است. تصاویریی از زندگی زنان و مردانی که به درک مشترکی از زندگی …

ادامه نوشته »

اسم شوهر من تهران است.

شاید در اولین نگاه، مجموعه داستان اسم شوهر من تهران است[۱]، نوشته زهره شعبانی به اشتباه اثری ناتورالیستی تلقی شود. زیرا نویسنده در اغلب نه داستان این مجموعه، پلشتی‌های جامعه را نشان داده است، اما دوری نویسنده از رکاکت کلام و امیدی که در نهایت در روح داستان دمیده، اشتباه …

ادامه نوشته »