خانه / احمد امیرخلیلی

احمد امیرخلیلی

ترانه، فرزند شعر یا موسیقی؟ (بخش هفتم)

در این بخش (همان‌طور که گفته شد) به دستۀ سوم و چهارم ترانه‌سرایان پس از انقلاب می‌پردازیم. این دو دسته دارای وجهه‌های متفاوتی در زبان‌ورزی، سبک‌گرایی، فرم‌سازی و شکلِ ترانه‌سرایی بوده‌اند؛ امّا نقش بسزایی در نمایش و شکل‌گیری وجهۀ ادبی و مستقل ترانه در دهۀ هفتاد و هشتاد ایفا کردند. …

ادامه نوشته »

ترانه، فرزند شعر یا موسیقی؟ (بخش ششم)

دورۀ پیروزی انقلاب اسلامی تا پایان جنگ تحمیلی را باید دورۀ اوج  تولید سرودهایِ انقلابی و اسلامی دانست. مردمی که استقلال خود را از رژیم سلطنتی به دست آورده و هنوز جای پایِ انقلاب را محکم نکرده و غبار مبارزات انقلابی را از گُردۀ خود نتکانده بودند، واردِ جنگ تحمیلی …

ادامه نوشته »

سایۀ سایه

تقویم گوشی تلفن همراهِ خود را که باز می‌کنم چنین می‌نویسد: امروز ششم اسفندماه هزار و سیصد و نود و شش، هوشنگِ ابتهاج، زادۀ ششم اسفندماه هزار و سیصد و شش، نود ساله شد. به محضِ چک کردن کانال تلگرامی موسوم به دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی که توسط شاگردانِ کلاسِ …

ادامه نوشته »

آقای جشنوارۀ فجر، ترانه بی‌ترانه!

شاید به‌جای توضیحات اضافی و حاشیه‌نگاری‌های مقدمه‌وار، که بیشتر برای فرار از رک‌گویی‌ها و تلطیفِ فضای نوشتاری در مقاله‌نویسی است، بهتر است به سرعت به موضوع اصلی این بحث بپردازم؛ چراکه هدفِ من از نوشتن این سطور، بیش از خودنمایی‌های اعتراض‌گونه، دردِ دلی است با متولیانِ فرهنگی! پس این سطور …

ادامه نوشته »

آنچه گذشت (بخش دوم)

اپیزود هفت از دوازده: سال برگزاری: ۱۳۹۱؛ دبیر جشنواره: محمدعلی بهمنی متولی برگزاری: دفتر موسیقی و شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گزاره‌نویسی از اتاق جشنواره: جشنوارۀ هفتم را می‌توان جشنوارۀ اعتدال در بخش‌های رقابتی نامید. با اضافه شدنِ بخش ویژۀ «پیامبر اعظم ۶»، هم سیاست‌های سازمانی جشنواره تأمین شد …

ادامه نوشته »

آنچه گذشت(بخش اول)

اپیزود یک از دوازده: سال برگزاری: ۱۳۸۵؛ دبیر جشنواره: علیرضا قزوه متولی برگزاری: دفتر موسیقی و شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گزاره‌نویسی از اتاق جشنواره: جشنوارۀ شعر فجر، امروز باید «جشنوارۀ ادبیات فجر» باشد تا تمام هنر ادبیات را در برگیرد و مانند سینما و تئاتر و موسیقی به‌عنوان …

ادامه نوشته »

شعر در جوایز معتبر ادبی دنیا (قسمت دوم)

شب‌های شعر استراگا (مقدونیه) شب‌های شعر استراگا[۱]، جشنواره‌ای بین‌المللی در حوزۀ شعر است که سالانه در استراگای مقدونیه برگزار می‌شود. در طول چند دهه برگزاری این جشنواره، معتبرترین بخش جایزۀ آن موسوم به طلای طلایی شعر به برخی از قابل‌توجه‌ترین شاعران بین‌المللی از جمله محمود درویش، جوزف برادسکی، تد هیوز، …

ادامه نوشته »

شعر در جوایز معتبر ادبی دنیا (قسمت اول)

جوایز و فستیوال‌های ادبی در سراسر دنیا، مهم‌ترین جریانِ حمایت و معرفی شاعران و نویسندگان به مخاطبان سراسر جهان است. نه‌تنها بار مادی این جوایز قابل‌توجه بوده، بلکه بار معنوی حاصل از آن نیز می‌تواند پشتوانه هنریِ نویسندگان و شاعران منتخب و حتی نامزدهای آن باشد. اعتبار حاصل از انتخاب …

ادامه نوشته »

مؤلفه‌های بی‌مؤلف!

همین‌که شروع به نوشتن کردم جملۀ مرحوم سید حسن حسینی از کتاب “براده‌ها” فکرم را به خود مشغول کرد: “هنر برای هنر، نردبان است برای نردبان.” اینکه منِ شاعر با دیدن یک فیلم ایده‌ای برای نوشتن می‌گیرم، فلان نقاش از شعر من ایده‌ای برای به تصویر کشیدن در ذهنش به …

ادامه نوشته »

جنونِ منطقیِ آقای ترانه سرا!

شاید اگر کسی جز دکتر افشین یداللهی این ترکیب را به کار می‌بست با این دقت به آن نگاه نمی‌کردم، نه برای اینکه نام افشین یداللهی پشتوانه‌ی این ترکیب است و ما جماعتِ شرقی برای هرچه که نمی‌فهمیم‌اش کف و سوت و هورایی می‌کشیم، نه به واسطه‌ی اینکه متخصّص اعصاب …

ادامه نوشته »

پنجاه سال با جنّتی عطایی

سکانس بیست و ششم. دی ۱۳۷۲٫ کاشان زیاده عرضی نیست، ممنوعیت داشتن دستگاه پخشِ ویدئو برداشته شده است، با خیال راحت نوار “وی اچ اس” را داخل دستگاه می‌گذارم و صدایی رسا می زند زیر آواز: مردم همیشه مردم، ایران همیشه ایران مردم همیشه مردم، ایران همیشه ایران[۱] سکانس بیست …

ادامه نوشته »

پنجاه سال با جنّتی عطایی

  سکانس اول. شهریور ۱۳۴۷٫ شیراز پدربزرگ پیچ رادیو را می‌چرخاند و بر‌می‌گردد سرجایش و تکیه می‌دهد به پشتی. با صدای ترانه‌ای که در حال پخش شدن است، پدربزرگ به فکر فرو می‌رود. از چهره‌اش می‌شود فهمید در حال مرور خاطراتی است که سال‌ها از آن گذشته. با اینکه تصاویرِ …

ادامه نوشته »