خانه / اسماعیل امینی

اسماعیل امینی

اسماعیل امینی

پروین طناز

در میان سروده‌های پروین اعتصامی، طنز چند صورت دارد؛ نخست ابیاتی طنزآمیز که درک طنز آنها ساده است، برخی از این ابیات، آن قدر مشهور است که مَثَل سایر شده است، مانند: سیر یک روز طعنه زد به پیاز  که تو مسکین چقدر بدبویی سپس شعرهایی که ساختار طنز دارد، …

ادامه نوشته »

جشنوارۀ شعر، و لبخندِ مرموز موش‌ها

– الو جشنوارۀ شعر؟ +بله بفرمایید. – من تماس گرفتم بگویم که شما چرا فقط شاعرانِ ترسو و محتاط را دعوت می‌کنید؟ چرا شاعرانِ شجاع و مبارز و معترضی مانند من، به جشنواره دعوت نمی‌شوند؟ من سال‌هاست که در تمام جشنواره‌های کوچک و بزرگ، دعوت شده‌ام و شعرها خوانده‌ام و …

ادامه نوشته »

جشنوارۀ شعر، عشق است

جشنوارۀ شعر باید جوری برگزار بشود که جایزه بگیرانِ حرفه‌ای و مسافرانِ دائمی جشنواره‌‌ها، از آن راضی باشند. و اگر نباشند، صدای‌شان درمی‌آید و قهر می‌کنند و اعتراض می‌کنند و کمپین می‌سازند. جایزه بگیر حرفه‌ای، کاری ندارد جز دنبال کردن لینک‌ها و فراخوانِ جشنواره‌ها؛ مدت‌هاست که مطالعه را کنار گذاشته …

ادامه نوشته »

جشنوارۀ شعر بدونِ «من» به چه دردی می‌خورد؟

فقط من! یعنی هر چه تأمل می‌کنم و سهام فکر خویش را به آفاق جهان و به گسترۀ جغرافیا و عمق تاریخ پرتاب می‌کنم، باز هم می‌بینم که: شاعر، فقط من! یعنی نه این که شاعری دیگری در عالم نداریم؛ البته که داریم. اما اگر بی‌طرف و منصف باشیم، ناگزیریم …

ادامه نوشته »

جشنوارۀ شعر، باقلواست

جشنوارۀ شعر، خیلی مهم است و از آن مهم‌تر این است که جشنوارۀ شعر، خیلی خوب است و از آن خوب‌تر این است که جشنوارۀ شعر، خیلی مفید است و از آن مفیدتر این است که جشنوارۀ شعر، باقلواست. جشنواره، اهمیت دارد، و چون اهمیت دارد پول دارد و چون …

ادامه نوشته »

نقد شعرِ با گزاره‌های عاطفی و رؤیایی

اگر دانشمند زیست‌شناس بگوید «کلاغ پرنده نیست؛ زیرا من کلاغ را دوست ندارم و قناری را دوست دارم»، هیچ‌کس حرف او را به عنوان حرف علمی نمی‌پذیرد. زیرا عواطف و پسند شخصی خود را در بیان علمی وارد کرده است. حالا اگر همان دانشمند بگوید «پرنده باید زیبا و خوش‌رنگ …

ادامه نوشته »

سخن گویان روایت ادبی و منتقدان ناشی

در متن ادبی، چه شعر باشد و چه داستان و رمان گاهی گفت و گوهایی درمی‌گیرد. انسان‌ها، جانوران و گیاهان حرف می‌زنند. حتی گاهی اشیاء و مفاهیم و پدیده‌های مختلف، حرف می‌زنند. این گویندگان لزوماً عروسک‌هایی سخنگو نیستند که سرنخ‌شان در دست مؤلف باشد و آنها فقط سر بجنبانند و …

ادامه نوشته »