خانه / سردبیر الفیا

سردبیر الفیا

نمی‌گویم چگونه بنویس؛ می‌گویم چگونه ننویس

نویسندگی دو وجه دارد: یک وجه اکتسابی دارد و یک وجه غیر اکتسابی. اکتسابی به چه معنی؟ به این معنی ‌که شما سر کلاس می‌آیید و اصول داستان‌نویسی را فرا می‌گیرید. اما در مورد وجه غیر اکتسابی نکته‌ای که باید به آن اشاره کنم جَنم آدم‌هاست، که این در مورد …

ادامه نوشته »

سرگذشت جوایز ادبی از هوشنگ گلشیری تا احمد محمود (مجموعه‌ی اول)

آنچه پیش‌روی شماست مجموعه‌ی اول یادداشت‌های الف‌یا درباره‌ی جوایز ادبی‌ست. در این ویرایش توضیحات و نکاتی که برخی از نویسندگان در اختیار الف‌یا گذاشته‌اند، لحاظ شده‌است. از گلشیری تا محمود «با رأی سارا سالار، محمدحسن شهسواری و مهدی یزدانی‌خرم، رمان کوچه ابرهای گمشده‌ی کورش اسدی به جمع پنج رمان مرحله‌ی …

ادامه نوشته »

آلوده‌تر از هوای تهران

پس از فروکش‌کردن هیجان جایزه دادن به احمد محمود، زمزمه‌ی اعتراضات به جوانی و کارنامه‌ی ادبی داوران جایزه‌ی منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی آهسته‌آهسته بلند می‌شود. «احمد غلامی» دبیر جایزه متوجه اعتراضات هست. احتمالاً به همین خاطر است که در سال ۱۳۸۳ می‌گوید: «منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی جمع جوان و نوپایی …

ادامه نوشته »

اقامت دائم بدون ویزای ورود

در واپسین روزهای تابستان۱۳۹۶، «بهاءالدین مرشدی»، یکی از منتقدان پایگاه نقد داستان در مراسم رونمایی از این پایگاه از یک «ترس» سخن گفت. « ترسی که در وجودمان هست و انگار تمامی ندارد.» مرشدی بر این باور بود که «ادبیات ما امروز ادبیات بی‌رنگ‌ و بو و خاصیت شده است.» …

ادامه نوشته »

بیست سال منهای یک نفر

نام احمد محمود پیش ‌از این هم دست‌مایه‌‌ی برگزاری یک جایزه‌‌ی ادبی دیگر قرارگرفته بود؛ ماجرا به هجده سال پیش بازمی‌گردد. سال ۱۳۷۷ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت به وزارت عطاءالله مهاجرانی جایزه‌ای به نام «بیست سال ادبیات داستانی» راه‌اندازی می‌کند. حاشیه‌ی اصلی این جایزه در طول دو دهه …

ادامه نوشته »

از گلشیری تا محمود

«با رأی سارا سالار، محمدحسن شهسواری و مهدی یزدانی‌خرم، رمان کوچه ابرهای گمشده‌ی کورش اسدی به جمع پنج رمان مرحله‌ی نهایی جایزه‌ی احمد محمود راه نیافت.»  شبی که «حسن محمودی» _روزنامه‌نگار و داستان‌نویس_ این خبر را در کانال متعلق به خودش _داستان ایرانی_ منتشر کرد، همه‌ی کسانی که با سابقه‌ی …

ادامه نوشته »

از «روایت» که حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟

روایت طیف گسترده‌ای از نوشته‌ها را در برمی‌گیرد: حرف زدن از هرچیزی به هرشکلی گونه ای از روایت است. دو تقسیم بندی کلی برای روایت وجود دارد: داستان و ناداستان. ما در بخش روایت الفیا تمرکز خود را بر ناداستان و شاخه‌های آن گذاشته‌ایم: یادداشت، خاطره‌نویسی، تک‌نگاری، مستندنگاری و سفرنامه …

ادامه نوشته »

عدل

اسب درشکه‌ای در جوی پهنی افتاده بود و قلم دست و کاسه­‌ی زانویش خرد شده بود. آشکارا دیده می‌شد که استخوان قلم یک دستش از زیر پوست حنایی‌اش جابجا شده و از آن خون آمده بود. کاسه­‌ی زانوی دست دیگرش به کلی از بند جدا شده بود و به چند …

ادامه نوشته »

پیرمرد بر سر پل

پیرمرد با عینکی که قابی ‌فلزی داشت و با لباسی خاک‌آلود، کنار جاده نشسته بود. روی رودخانه پلی چوبی کشیده بودند و گاری‌ها، کامیون‌ها، مردها، زن‌ها و بچه‌ها از روی آن می‌گذشتند. گاری‌ها که با قاطر کشیده می‌شدند، به سنگینی از سربالایی ساحل بالا می‌رفتند، سربازها پره‌ی چرخ‌ها را می‌گرفتند …

ادامه نوشته »

نقد داستان خانه‌ی سرباز

«خانه‌ی سرباز» در واقع یکی از قوی‌ترین داستان‌های همینگوی است. گزارش بازگشت یکی از قهرمانان جنگ است که پس از پشت سر گذاشتن مخاطرات هیجان‌انگیز، به خانه و شهر خود برمی‌گردد. داستان به شرح ناسازگاری نومیدانه، میان قهرمانی که اکنون تغییر کرده و محیط آشنای قدیمی که دیگر جای مناسبی …

ادامه نوشته »

خانه‌ی سرباز  

«کربز» از کالج مذهبی متدیست شهر کانزاس، راهی جنگ شد. عکسی دارد که او را در میان برادران کالج نشان می‌دهد. برادرها همه یقه بلند و یک شکل‌اند. کربز در ۱۹۱۷ در نیروی دریایی نام‌نویسی کرد و پا به امریکا نگذاشت تا تابستان ۱۹۱۹ که لشکر دوم از رود راین …

ادامه نوشته »

پایان کابوس

امروز بیست‌و‌هفت تیرماه است. روز اعلام پذیرش قطعنامه ۵۹۸ در جنگ تحمیلی. همان ایام، مجله تایم-لایف، نظر محمود دولت آبادی را از «جنگ و صلح» اخیر جویا می‌شود. دولت آبادی روایتی می‌نویسد و به تایم-لایف می‌دهد؛ و البته همزمان، همان روایت را در اختیار مجله «دنیای سخن»(۱۳۶۵-۱۳۸۰) قرار می‌دهد. بخش‌هایی …

ادامه نوشته »