خانه / محمدحسین شیخ شعاعی

محمدحسین شیخ شعاعی

سگ­های سیاه، مرثیه­ای برای انسان معاصر و صلح

سگ­های سیاه حکایت تکاپوی روح ناآرام انسان­هایی است که نیک­بختی را در مرزهای رفاه و آزادی جست‌وجو می­کردند و خوش‌بینانه برای این آرمان­های ظاهراً شدنی تن به مبارزه­ای سخت داده بودند. اما این مبارزه و عشقی که در زمینه­ی آن جریان داشته است به‌سرانجام نمی­رسد، هرچند بعضی از این جست‌وجوگران را که در ملاقات با سگ­های سیاهْ حقیقت را شهود کرده­اند به نتایج درخوری می­رساند.

ادامه نوشته »

طلبه‌ای درون جلال

شخصاً از کسانی که دوران کوتاه طلبگی جلال را برجسته می­سازند نپرسیده­ام که دقیقاً منظورشان چیست، اما می­توان حدس زد شخصیتی مثل جلال به همان ترتیب که در میان غیرمذهبی‌ها جذابیت داشته، در میان مذهبی­ها هم این‌گونه بوده، و برای همین مذهبیان نشانه­ای می­جویند که تعلق خاطرشان به جلال را مستند کنند...

ادامه نوشته »

نام من سرخ، نام من زندگی

تصویر پاموک از فاصله­ای که میان دوزندگی برقرار است به درخشش معنایی در خودِ زندگی اشاره دارد، به این ترتیب که فاصله را از اساس به گونه­ی دیگری متفاوت با آنچه همه می­بینند نقش می­زند و به همین سبب، مرده­ها هم در روایت داستان حضور دارند و اساتید بزرگ نقاشی در منتهای سلوک حرفه­ای، با کورساختنِ خود، به استقبال مرگ می­روند.

ادامه نوشته »