خانه / مجتبی راشدی

مجتبی راشدی

کلیسای جامع منجی

وارد محوطه‌ی کلیسا می‌شوم. در مسیر سنگ‌فرش‌های بزرگ نیم در نیم با چینش منظم و همگون، که با رنگی سفید و کادری قرمز کنار هم قرار گرفته‌اند، قدم‌هایم را می‌شمارم. دو طرفِ مسیر فانوس‌هایی به رنگ سیاه با چراغ‌هایی به رنگ زرد چیده شده. وقتی از روی پل عریض و طویلی می‌گذرم سمت چپ و راستم رودخانه‌ی مسکو است و روبه‌رو، کلیسایی که تا پایین پای خورشید قد برافراشته؛ حسّ غرور عجیبی به آدم دست می‌دهد.

ادامه نوشته »